De Amersfoortse rapper Jiggy Djé, onderdeel van hiphopformatie D.A.C., brengt met Noah’s Ark zijn eerste solo album uit. Andere leden van De Amersfoortse Coöperatie kwamen (Wudstick, Grootmeester Jan) of komen (Diggy Dex) ook met een soloplaat. Maar naar het album van de meest getalenteerde MC van het collectief, Jiggy dus, werd toch wel het meest reikhalzend uitgekeken door de liefhebbers van het genre. Het heeft even geduurd maar vanaf 2 oktober ligt het langverwachte schijfje eindelijk in de schappen. Of Noah’s Ark de hoogopgelopen verwachtingen waarmaakt? Uiteraard hebben we ons Testosteroordeel alweer klaarliggen...

Het album is geproduceerd door Terilekst en telt opvallend weinig features voor een rapalbum. Alleen Terilekst zelf en zijn partners in crime Spacekees en Unarthadox spitten een woordje mee op de plaat. Dit is zeker geen tekortkoming want de flow van Jiggy zelf is erg prettig om naar te luisteren. Bovendien heeft de kleine grote man genoeg te vertellen. De woordkunstenaar staat erom bekend dat hij houdt van het uitdelen van keiharde punchlines, maar ook graag een boodschap meegeeft aan zijn muziek. Op Noah’s Ark weet hij de balans tussen die twee stijlen goed te vinden.
Deze balans wordt geïllustreerd door een tweetal oudere nummers van Jiggy Djé die ook op het album zijn geplaatst. Zo doet Jiggy op filosofische wijze aan zelfreflectie op het diepzinnige Positivisme, terwijl hij op de bragg & boast track De Kleren van de Keyser met woordspelingen en disses smijt. Deze afwisseling werkt erg verfrissend en continueert zich op de rest van het album. Opzwepende tracks (Blauw Bloed, S.W.O.T.), luistertracks met boodschap (Ik Ben Alleen, Equinox, De Eerste Dag) ,clubbangers (Check) en een heuse ballad (Michelle): Noah’s Ark heeft het allemaal. Op deze variëteit aan melodieën presenteert Jiggy zich als allround rapper. De lyrics van de zelfbenoemde “Keyser Punchline” zijn constant van hoog niveau en zowel de snelle als de langzame nummers brengt hij overtuigend. Is er dan helemaal geen punt van kritiek? Toch wel. Op het suffe nummer Tot Morgen Vroeg, waarop hij wordt geflankeerd door raspannekoek Spacekees, komt Jiggy Djezus minder goed uit de verf. Maar hey, het zij hem vergeven.

Concluderend kunnen we stellen dat Noah’s Ark een veelzijdig album is geworden wat mijns inziens tegemoet komt aan de hooggespannen verwachtingen. De doordachte lyrics, strakke flows en diversiteit aan beats maken de plaat tot een geslaagd geheel. Voor liefhebbers van intelligente hiphop is dit album een absolute must have. Kopen die hap!
































Reacties (1)
tot morgen vroeg is niet suf is komt kaka hard!