Sarcasme staat bij smug hoog in het vaandel. Dat is iets wat wellicht ook wel eens terug komt wanneer er films worden gereviewed (hey, we moeten kritisch blijven). Ik was dan ook blij verrast toen deze op het eerste gezicht “gewone” comedy, doordrenkt was met het bij ons zo geliefde cynisme. En dat dit satirische toontje een film toegevoegde waarde kan geven bewijst deze nieuwe DVD genaamd American Dreamz.

Het plot van de film alleen al is zo vergezocht dat het lachwekkend is: Martin Tweed (Hugh Grant, Bridget Jones, Notting Hill) is een zelfingenomen TV-presentator van de populaire Idols-kloon American Dreamz. Het doel van deze omhooggevallen VJ is om het Amerikaanse publiek voor te schotelen waar ze in zijn ogen voor leven: Tearjerking Television. Daarom selecteert hij zijn kandidaten zorgvuldig: Hij strikt onder andere Sally (Mandy Moore, ja, dat zangeresje) en Omer (Sam Golzari). De levens van de twee kandidaten worden vervolgens door het productieteam zodanig gemanipuleerd dat het publiek ze in de armen sluit. De motieven van de deelnemers zijn echter niet zo zuiver als het lijkt: Sally is alleen uit op eeuwige roem en schuwt geen middel dit te bereiken en Omer is een zelfmoordterrorist die de finale “knallend” moet afsluiten. Ook het in Amerika zo veelbesproken terrorisme wordt dus opzichtig op de hak genomen.

["Je kunt leuk zingen hoor Jamai, maar dat mariorettepak is zooo 2005."]
Alsof voorgaande plot nog niet bizar genoeg is handelt de andere verhaallijn over de mediaschuwe president Staton (Dennis Quaid, The Day After Tomorrow, Any Given Sunday), die onder invloed van zijn souffleur/adviseur (Willem Dafoe, Inside Man, Boondock Saints) besluit plaats te nemen in de jury van de show. Zijn populariteit kan namelijk wel een zetje gebruiken. Wat volgt is een show die heel Amerika aan de buis gekluisterd houdt en waar men nog lang over zal napraten...

["Welkom bij mijn nieuwe show SOA-test! Voor u een vraag, voor mij een weet."]
Het mooie van de film is dat hij erg onvoorspelbaar is. In het begin vraag je je echt af waar het heen moet met het verhaal. Langzaam zie je de extreem verschillende verhaallijnen echter samenkomen en tot een bizarre apotheose komen. Het leukste aspect van de film is echter vooral de spot die wordt gedreven met het principe van de Amerikaanse droom. Als we American Dreamz mogen geloven wordt alles en iedereen over de zee gemanipuleerd, aangedikt en gestuurd door en voor de media. Ik ben benieuwd hoe ver scenarist en regisseur Paul Weitz, die eerder al andere (anti)chauvinistische films als American Pie en American Wedding produceerde, van de werkelijkheid af zit. Eén ding is zeker, American Dreamz is een onderhoudende film die erin slaagt de "Amerikaanse droom" luchtig èn kritisch te kak te zetten. Heerlijk (en da’s niet eens sarcastisch dit keer)!































