Dat 'The Da Vinci Code' auteur Dan Brown bepaald geen windeieren heeft gelegd moge duidelijk zijn. De bestseller van de Amerikaanse misdaadschrijver ging wereldwijd meer dan 50 miljoen keer over de toonbanken. Tankstations en stationswinkels liggen nog steeds afgeladen met de omstreden thriller. Omstreden, omdat enkele katholieke brave borsten zich namelijk in hun geloof voelden aangetast door de inhoud van het boek.
Discussie alom dus, maar ome Dan trok zich er weinig van aan. Tussen al het gekeuvel door verpatste hij de filmrechten van het boek voor een slordige 6 miljoen euro. Met als resultaat de 'The Da Vinci Code', die niet alleen 186 miljoen aan bioscoopkaartverkoop opleverde, maar vooral ook nog meer discussie inleidde. De kritieken waren namelijk niet mals. Onvermijdelijk was natuurlijk ook dat suffe leesfanaten gingen mekkeren dat de inhoud van de film niet strookte met die van het boek. Gelukkig zijn we bij smug nog echt objectief, en vormden wij ons eigen oordeel. Maar ik heb het boek dan als enige op deze aardkloot nog niet gelezen…
De film draait om hoogleraar Robert Langdon (Tom Hanks, Forrest Gump, Saving Private Ryan) een expert in symbologie. Wanneer in het Louvre een dode curator wordt gevonden, op wiens lichaam mysterieuze symbolen zijn gekerfd, wordt Langdon’s hulp ingeroepen om deze macabere boodschap te ontcijferen. Slimme Robbie doet wat hem gevraagd wordt, maar weet niet dat ondertussen de verdenking van de moord op zijn persoontje valt. Wanneer Sophie (Audrey Tautou, A Very Long Engagement), de kleindochter van de vermoorde museumonderhouder, hem attendeert op deze verdenking, besluit hij samen met haar te vluchten. Maar niet voordat hij de crimescene nog eens even flink op cryptische boodschappen heeft onderzocht. Samen met Sophie doet hij een opzienbarende ontdekking en ze besluiten tot op het bot uit te gaan zoeken, wat er precies gaande is.
[Ok jongens, dat worden geen kerstcadeau's dit jaar. De beste man tuimelt zo vanuit zijn arreslee op het asfalt...]
Op hun missie, die hen via steeds weer nieuwe aanwijzingen voert naar alle uithoeken van Parijs en zelfs Londen, worden ze niet alleen tegengewerkt door de gendarmerie, maar ook door de extreemchristelijke beweging Opus Dei. Deze willen koste wat kost voorkomen dat Langdon de Da Vinci Code kraakt. Een kompaan op zijn missie vindt Langdon in de persoon Sir Leigh Teabing (Ian McKelly, Lord of the Rings). Dat er dus vele belangen zijn moge duidelijk zijn en dit levert een schouwspel op waar alle partijen strijden om het laatste puzzelstukje.
Zoals eerder gememoreerd: De film kreeg veel kritiek. Op het filmfestival in Cannes werd de rolprent zelfs weggehoond en uitgelachen. Terecht? Niet helemaal. De simpele zielen die het boek op hun nachtkastje hebben liggen en iedere nacht voor het slapengaan vol spanning voor de 59e keer hoofdstuk 6 doorlezen lopen bijvoorbeeld onterecht te mauwen. Namelijk over dat de verhaallijn soms afwijkt… Ja, hallo! Het is een verhalende film! Wie zit er dan te wachten op de langdradige dialogen uit het boek? De film duurt al 2,5 uur!
[De ontknoping: Leonardo blijkt een SM-kelder te hebben gerund! Die ouwe snoeperd!]
Natuurlijk is sommige kritiek ook terecht. De vaart zit er namelijk niet echt in. De film kabbelt soms een beetje voort en de actie is wat gezapig. Ook is het opletten geblazen want het plot zit redelijk ingewikkeld in elkaar. Verslappen is er dus niet bij want anders wacht de rewindbutton. Verder vond ik de acteerprestatie van Hanks niet zo overtuigend als zijn vertolkingen in eerdere films. Ian McKelly spat echter van het doek. Hij zet een geniale Britse historicus neer, die de film wat luchtiger maakt om naar te kijken. Want soms is het best een beetje zware kost, de jacht op die code.
Toegevoegde waarde voor de film zijn de historische terugblikken op het ontstane mysterie. Je hebt echt het gevoel dat je een extra geschiedenislesje krijgt en dat kan nooit kwaad. The Da Vinci Code is een onderhoudende film geworden, die mysterie uitademt en waarbij puzzelstukjes langzaam op hun plaats vallen. Van een topper is geen sprake, maar de vrachtlading aan kritieken is echt overdreven.
