De cover van onlangs op DVD uitgekomen film Freedomland doet vermoeden dat we te maken hebben met een spannende thriller, met een origineel plot en sterk acteerwerk. Je zou immers mogen verwachten dat gerespecteerde Hollywood coryfeeën als Samuel L. Jackson (o.a. Shaft, Pulp Fiction) en Julianne Moore (o.a. Hannibal, Children of Men) een rolprent van extra waarde kunnen voorzien. De inspanningen van Sammy en Juultje zijn echter tevergeefs. Ik heb altijd geleerd een spanningsopbouw in een betoog te gebruiken, maar in dit geval kan ik het niet langer voor me houden: Deze film zuigt. Sta me toe mijn weinig genuanceerde Testosteroordeel nader te onderbouwen.

De film trapt af op een mysterieuze, schimmige wijze wanneer een hysterische dame met bebloede handen het ziekenhuis binnenwandelt. Het blijkt te gaan om Brenda Martin (Moore), die beweert slachtoffer te zijn van een roofoverval. Volgens de verwarde dame sleurde een zwarte man haar uit haar auto om er vervolgens a la GTA mee vandoor te gaan. Echter, het zoontje van Brenda, kleine Cody, lag op het moment van handelen nietsvermoedend een uiltje te knappen met Goochem het Gordeldier. Reden voor rechercheur Lorenzo Council (jaja, sammy is voor de verandering weer eens detective) om alarm te slaan en een groteske speurtocht naar de kleine luilak op te zetten.

De politie besluit een zwarte probleemwijk volledig af te zetten met het idee dat de dader zich sowieso in deze contreien begeeft. Uiteraard leidt dit tot de nodige spanningen tussen de Afro-amerikaanse bewoners en de blanke coppers. Hierdoor begeeft Lorenzo zich op een plek waar hij liever niet is: Hij staat tussen de twee partijen in omdat hij opgroeide in de lugubere buurt, maar ondertussen wordt van hem verwacht het corps te steunen.

De zoektocht naar Cody komt ondertussen op een laag pitje te staan omdat de in zichzelf gekeerde Brenda zwijgt in alle talen wanneer Lorenzo nieuwe informatie bij haar probeert los te peuteren. Snuggere Lorrie begint te vermoeden dat er meer aan de hand is, en dat er op de avond van de roof veel meer gebeurd is dan Brenda loslaat. Met de hulp van een actiegroep voor vermiste kinderen probeert hij het onderste uit de kan te halen bij Brenda, die uiteindelijk een schokkende ontboezeming doet…

Klinkt niet slecht he? Nou, dat is het wel. Ondanks dat de acteerprestaties in orde zijn (vooral Moore is overtuigend als labiele ex-junk, Jackson sloft een beetje suf op en neer en komt beduidend minder uit de verf) stelt de rolprent zeer teleur. En dat is vooral omdat er totaal geen spanning, vaart of samenhang in de film zit. Sommige scènes lijken gewoon totaal niet relevant en je hebt het idee dat deze puur en alleen ter opvulling dienen. Het meest storende is echter dat de film het tempo heeft van een langlaufende slakkenkolonie. Het verhaal is veel te langdradig en omslachtig en daarom gewoon niet boeiend om naar te kijken. Het kijkwijzericoon voor geweld had net zo goed vervangen kunnen worden door een rollator. Om te waarschuwen voor het slaapwekkende en trage verloop van de film.

Buiten het acteerwerk niets positiefs? Jawel. Het statement dat de film afgeeft is niet verkeerd: Kijk niet meteen stigmatiserend naar zwarte jongeren als er een misdrijf gepleegd wordt. Echter, zelf ben ik niet zo van de moralistische films. En daarom heeft het Testosteroordeel dan ook minder sterren dan er in de film actief zijn… Sorry, Sam.