Iedereen heeft het wel eens ervaren: Het wazige en verwarrende gevoel dat déjà vu heet: Een geheugenflits die voor een fractie van een seconde een niet te verklaren gevoel van herkenning oproept. Iemand die je voor het eerst ontmoet lijk je al jaren te kennen. Of je herkent een plaats terwijl je er nog nooit bent geweest. Best een eng principe als je er over nadenkt, en daarom reden genoeg om een film te wijden aan het mysterie dat onze grijze massa op een dwaalspoor lijkt te zetten. Of is er meer aan de hand? Deja Vu geeft ons het schokkende antwoord...
Producent Jerry Bruckheimer heeft de regie van zijn nieuwe actiethriller uitbesteed aan Tony Scott. Een dubbelspel dat bewezen heeft te werken, getuige kaskrakers als Enemy Of The State en Top Gun. De doorgewinterde filmmakers zijn er dan ook in geslaagd een waar sterrenensemble te strikken om de rollen te vertolken. O.a. Denzel Washington (Man on Fire, Training Day), Val Kilmer (Heat, Alexander), Adam Goldberg (Saving Private Ryan, A Beautiful Mind) en Paula Patton (Hitch) geven acte de presence op het witte doek.
[Big Brother Dennis krijgt na vroege uitschakeling onthullend kijkje achter de schermen]
Uiteraard heeft Doorgewinterde Denzel de leading part. Hij speelt ATF-agent Doug Carlin, die een gecompliceerde en gruwelijke misdaad onderzoekt. Een explosie op een kolossaal cruiseschip heeft meer dan 500 mensen aan stukken gescheurd en alles wijst op een terreuraanslag. Maar ja, kom maar eens met gedegen bewijzen met de hele crimescene tussen de vissen. Terwijl een heel team rechercheurs ploetert om bewijs op te rakelen, verlegt Carlin zijn aandacht naar het lijk van een aangespoelde jonge vrouw. Hij bemerkt dat zij doelmatig is verminkt om haar op een slachtoffer van de explosie te laten lijken. Kort hierna raakt Carlin in contact met FBI Agent Pryzwarra (Kilmer). Deze is onder de indruk van Carlin’s speurneus en besluit hem op te nemen in een speciaal team, dat de aanslag onderzoekt. Zij blijken hier echter vrij dubieuze manieren voor te hanteren.
Onderzoeker Denny (Goldberg) heeft namelijk een manier gevonden om vier dagen in het verleden te kijken door met high tech apparatuur de wetten van tijd en ruimte te tarten. Op deze wijze hoopt het team de dader van de aanslag te identificeren en in te rekenen. Om meer bewijs te vergaren besluit Carlin dat ze beter het leven van de jonge, toen nog levende, aangespoelde vrouw kunnen volgen dan clueless de haven af struinen. Uiteraard ontwikkelt Dougie al snel een zwak voor de mooie dame (Patton) en besluit hij dat de dader pakken alleen niet afdoende is. Tegen alle waarschuwingen in probeert Carlin de geschiedenis te wijzigen om zijn liefje plus feestboot voor een wisse ondergang te behoeden.
Met een sterrencast als in Deja Vu verwacht je natuurlijk gedegen acteerprestaties. En deze verwachtingen worden waargemaakt. Washington is weer zeer overtuigend als rustige doch heldhaftige copper, voor hem inmiddels bekend terrein. Ook Patton doet het zeer verdienstelijk als charmant, onschuldig slachtoffer. De kracht van de film zit hem echter niet in de acteerprestaties, maar in het intrigerende en goed uitgewerkte plot. Als kijker wordt je constant gedwongen bij de les te blijven, om niet verstrengeld te raken in de twee door elkaar lopende realiteiten. De klopjacht is met veel oog voor detail neergezet en als je uiteindelijk alle geheugenflitsen op hun plaats ziet vallen geeft dit een zeer bevredigend gevoel. Ook is het knap dat de makers een delicaat onderwerp (spelen met tijd) op redelijk overtuigende wijze hebben neergezet in een serieuze thriller.
Hulde dus, maar kritisch als we zijn toch nog wat kritiek: De laatste ontwikkelingen in de film zijn te voorspellen en soms een beetje over the top. Voor de rest is Deja Vu is een spannende en vlotte film geworden, die erin slaagt een boeiende en geloofwaardige complotontrafeling neer te zetten zoals ik die niet eerder heb gezien. Of toch…? Vanaf 14 december kan ook jij je laten onderdompelen in het mysterie van Deja Vu.
