Het winnen van het oudste cabaretfestival van Nederland, het prestigieuze Cameretten, lijkt bijna een garantie voor succes. Gerenommeerde grappenmakers als Brigitte Kaandorp, Hans Teeuwen, Theo Maassen, Marc-Marie Huijbregts, Plien & Bianca en Ruben Nicolai schreven het evenement eerder op hun naam en zoals bekend heeft hen dit bepaald geen windeieren gelegd.
Het waarmaken van je status als winnaar blijkt echter nog lang niet zo makkelijk als bovenstaande doet vermoeden. De laatste jaren is een nieuwe grote doorbraak van een Camerettenwinnaar namelijk uitgebleven. De winnaar van drie jaar geleden, Ronald Goedemondt, hoopt hier echter verandering in te brengen. Bij het grote publiek is deze 30 jarige Eindhovenaar nog geen bekende naam, maar met zijn eerste avondvullende show Spek was hij reeds te zien bij de VARA en in tientallen theaters. Een DVD kon dan ook niet uitblijven en Smug onderworp het materiaal van Ronald aan een grondige keuring.
In de show presenteert Ronald, die bijschnabbelt als schrijver voor ‘Dit was het nieuws’ zich als een paranoïde en schuchter persoon. Zo worstelt hij met zijn identiteit, omdat er zowel Siciliaans als Nederlands bloed door zijn aderen stroomt. Zijn oom Enzo vormt wat hem betreft het exponent van iemand die niet authentiek is en zich verbergt achter zijn Italiaanse roots. De geanimeerde discussies met deze temperamentvolle maffiabaas zijn erg vermakelijk en Ronald schudt hierbij een gezonde dosis Italiaans onderwereldaccent uit zijn mouw. Net zoals bij zijn geslaagde imitatie van Robert de Niro overigens.
Want uiteraard zijn, zoals in de meeste comedyshows, de imitaties weer niet van de lucht. Zo wordt ook Nico van Eigen Huis & Tuin opzichtig op de hak genomen. Verder geeft Ronald af op de Amerikaanse cultuur door een blèrende dame in een treincoupé na te bootsen. Andere speerpunten in de show zijn de liefde voor een onbereikbaar meisje, zijn passie voor tamboerijnspelen, frustraties op de weg en de zoektocht naar zijn ware ik. Alles weet hij overtuigend en op hoog tempo te brengen, met veel inlevingsvermogen. Wanneer de beste man verongelijkt begint te schelden over het uitbrengen van een anderhalve literfles shampoo en het uit elkaar vallen van zijn beschuit ben je gewoonweg gedwongen tot lachen.
De hele voorstelling bestaat overigens uit rechttoe rechtaan humor. Dit houdt in: Weinig muziek en filosofische levensbeschouwingen, maar lekker luchtig wegzakken en schuddebuiken, en ondergetekende houdt wel van deze aanpak. De meer artistiek verantwoorde theatergangers zullen de show wellicht te makkelijk vinden, maar ook zij zullen aan enkele welgemeende lachsalvo's niet kunnen ontkomen. Eén ding is zeker, Ronald maakt met zijn debuut de hoge verwachtingen waar. Spek smaakt naar meer en gelukkig krijgen we dat ook: Zijn laatste show is onder de naam Ze bestaan echt momenteel te bewonderen in diverse theaters door het land. Gaat dat zien en help jezelf over je winterdepressie heen!
