Breakdancen is de laatste jaren steeds populairder en meer mainstream aan het worden. Het wachten was dan ook op de eerste serieuze game waarin het ritmisch bewegen op breakbeats centraal staat. Met de komst van B-boy heeft deze hype dan uiteindelijk het virtuele levenslicht gezien. Centrale vraag blijft echter: Leent de populaire subcultuur van de B-boys zich wel voor een complete game? Smug schoof het acrobatische schijfje in de PS2 om uitsluitsel te geven.
Het gevaar dat bij een game als B-boy bestaat is dat je, net als bij de meeste beat ‘em ups, door buttonbashen al snel de levels doorloopt. De makers hebben dit dreigende mankement echter goed weten te omzeilen. Sterker nog, de besturing in B-boy is behoorlijk pittig. Het is dan ook aan te raden om eerst de uitgebreide tutorial te doorlopen, alvorens in de breakboy arena’s te betreden. Met je weinig ritmische gekronkel kun je namelijk op weinig respect rekenen en daar draait het natuurlijk uiteindelijk allemaal om in de B-boy scene.
Oefenen is dus het devies en dit doe je thuis in je eigen garage of bijvoorbeeld in het park. De besturing heeft in de verte iets weg van die van de welbekende Tony Hawk games. Althans, de moves die je kunt maken. Grootste verschil is dat je ook wel degelijk rekening moet houden met het ritme van de muziek om een geslaagde combo te kunnen neerzetten. Dit dwingt je tot meer inlevingsvermogen en vergroot derhalve de beleving van het spel. Andere zaken die hier aan bijdragen zijn het customizen van je b-boy of b-girl en de typerende locaties waar de battles plaatshebben. Ook de realistische animaties zijn van toegevoegde waarde voor de spelervaring. De flares, turtles en windmills spatten werkelijk van het beeldscherm en lopen vloeiend in elkaar over. Cool gedaan!
B-boy is een typische partygame, wat inhoudt dat dit schijfje een geldig excuus is om met je maten een zooi pils en chips achterover te kieperen tijdens je virtuele danspasjes. De singleplayer is dan ook aanzienlijk minder leuk, vooral ook omdat je gedwongen wordt naar de performance van je tegenstrever te kijken. Dat je dit niet kunt skippen is een missertje van de makers, want je koopt dit spel om te spelen en niet om passief naar je scherm te staren.
Verder valt er weinig aan te merken op B-boy, dat niet alleen de sfeer rondom breakdance goed weet neer te zetten, maar ook een realistische spelervaring biedt met een relatief hoog instapniveau. En terecht. In het echie is breaken immers ook niet voor iedereen weggelegd.
