Robert de Niro’s voorliefde voor de CIA is duidelijk merkbaar in The Good Shepherd. De film levert je namelijk een kijkje achter de schermen van ‘s werelds grootste geheime dienst. Dat daarbij de morele keuzes en dagelijkse beslommeringen van de agenten om de hoek komen kijken is voor Amerikaanse begrippen geen uitzondering. Liefde en oorlog gaan nog steeds hand in hand in Hollywood.
De Niro weet de historie van de CIA in 165 minuten film te gieten en laat daarbij zien wat het gekost heeft om de broze vrede tussen twee grootmachten te handhaven. De film start met het Varkens Baai conflict, misschien wel de grootste domper ooit voor de CIA, en gaat daarna terug naar de vooroorlogse jaren. De begintijd van de OSS, voorloper van de CIA en ronselaar van vele jongemannen met een beetje patriottisme in hun bloed. De film springt daarna heen en weer tussen de jaren veertig en de jaren zestig.
Matt Damon speelt in deze geschiedenisles Edward Wilson, een intelligente jongeman met een scherpe geest en afkomstig uit een goed milieu. Een studie aan Yale en de daarbij behorende toetreding tot Skull & Bones ( een dispuut met invloedrijke personen waartoe ook George Bush behoort) is een logisch gevolg. Al snel worden zijn vaardigheden opgepikt door Generaal ‘ Wild Bill’ Sullivan, gespeeld door De Niro zelf. Hij ziet in Edward een ideale kandidaat om de Duitsers een flinke hak te zetten. Wilson doorloopt een cursus geheimagent in het belegerde Engeland en ontpopt zich daar als het meesterbrein van de spionage.
Als snel lijken de leugens en achterdocht ook het beste van Edward te krijgen. Zijn vrouw, gespeeld door Angelina Jolie, en zijn zoon zijn hier het grootste slachtoffer van. Een keuze tussen familie en vaderland wordt meer dan eens gemaakt en die blijkt niet altijd de goede. Daarnaast krijg je als kijker ook dilemma’s voorgelegd: wie spreekt eigenlijk de waarheid en wie is de mol? De film laat je meedenken, maar zet je af en toe op het verkeerde been.
The Good Shepherd is eigenlijk nog het beste te vergelijken met A Beautiful Mind en Spy Game. Spannende plotwendingen, meerdere verhaallijnen en een snuifje drama maken van de film een afwisselend geheel, dat soms net iets te lang duurt. Het feit dat Edward door de film heen nauwelijks verouderd, terwijl zijn omgeving wel sporen van ouderdom vertoont, maakt het soms moeilijk te bepalen in welke verhaallijn je zit. Daarnaast begint de film pas echt te lopen na een uurtje of anderhalf. Het moment waarop Edward zijn Russische tegenpool ontmoet, Ulysses. Het begin van een dodelijk kat en muis spel.
De film zal vanaf 15 februari te zien zijn in de Nederlandse bioscopen
