De film begint wanneer Norbit te vondeling wordt ‘gelegd’ bij een Chinees wegrestaurant/weeshuis. Daar groeit hij op onder de hoede van Mr. Wong en hartsvriendinnetje Kate (Thandie Newton). Alles lijkt koek en ei, maar zoals altijd worden weesjes geadopteerd en blijft Norbit alleen achter. Omdat Norbit niet gezegend is met een flinke dosis ruggengraat, durft hij geen nee te zeggen als de volslanke en norse Rasputia hem haarzelf aanbiedt. Daarna wordt het voor hem een lange lijdensweg, waarbij zijn laatste beetje ruggengraat op vakkundige wijze wordt gesloopt door Rasputia’s wilde nachten.

Voor Norbit lijkt het leven alleen nog maar te bestaan uit het halen van fast food en het dienen als stootkussen tijdens de sex. Tot Kate weer in zijn leven verschijnt. Kate is na al die jaren nog knapper geworden en oogt flinterdun in tegenstelling tot de mammoetachtige proporties die Rasputia er op na houdt. Als Kate besluit om het oude weeshuis over te nemen, begint Norbit’s toekomst er weer wat vrolijker uit te zien. Uiteraard zal Rasputia, en haar kilo’s, er alles aan doen om Norbit weg te houden van zijn eerste liefde.

Met in de hoofdrol een absurd dikke Rasputia is het niet meer dan logisch dat er ook wat doorzichtige grappen over dikke mensen worden gemaakt. Het zou dan ook een reden kunnen zijn om niet naar de film te gaan. In Amerika waren mensen zelfs behoorlijk geshockeerd door de film, wat erg verwonderlijk is omdat dezelfde grappen ook in The Nutty Professor worden gemaakt.

Uiteindelijk is het gewoon een grappige komedie met een heel dikke knipoog naar diezelfde Nutty Professor. In de ene film krijgt de ‘dikkerd’ wel zijn dame, in Norbit krijgt de ‘dikkerd’ haar verdiende loon. Misschien dat de makers Rasputia wat slanker hadden kunnen maken, maar dan was de grap met de veel te kleine auto nooit zo goed uit de verf gekomen. Al met al een redelijk geslaagde komedie die wij je zeker kunnen aanraden. ‘How you doin!”