Radiohead kennen we natuurlijk allemaal van het wereldberoemde en uiterst succesvolle hitalbum OK Computer. Dit volgens velen aan genialiteit grenzende schijfje zag een decennium geleden het levenslicht en vloog toen zo’n 10 miljoen (!) keer over de toonbank. De ongeëvenaarde populariteit van dit meesterwerkje op vinyl is één van de hoofdredenen dat Radiohead nog steeds een bekende naam is in platenland. Want veel hebben we de laatste tijd niet meer vernomen van frontman Thom Yorke en zijn mannen. En daarom, vonden ze bij de platenmaatschappij, is het weer eens tijd voor een re-release! Joehoe!
Het verhaal achter de release van Com Lag is, net als de muziek van de Britse ambient/rock formatie, apart. Oorspronkelijk was dit schijfje, met het typische Radiohead artwork op de voorkant prijkend, alleen bedoeld voor Japan. Tijdens Radiohead’s tour door het land van de rijzende zon diende deze EP als promotiemateriaal en menig Aziatisch liefhebber haalde het collectorsitem in huis. Sterker nog, de promo’s vlogen als hete sushi de winkels uit en men besloot Com Lag ook een plekje in de Canadese rekken te gunnen. Het gekke is: Dit alles vond plaats in 2004. Maar vanwege het succes, of omdat het gewoon lekker makkelijk is (kies zelf maar), komt het 10 nummers tellende schijfje gewoon nog een keer uit in Europa. Waarom dat drie jaar heeft geduurd is een raadsel, maar de echte liefhebber had de compact disc natuurlijk al lang in kunnen laten schepen vanuit Vancouver of Tokio.
Com Lag was overduidelijk snel gevuld voor de radiohoofden. Eén flinke graai in hun reeds bestaande repertoire was nagenoeg voldoende om een geheel nieuwe schijf te creëren. Zo zijn er twee live versies op het album terug te vinden 2+2=5 en Fog (Again), waarbij het origineel reeds op hun eerdere platen te vinden was. Verder bestaat de schijf voornamelijk uit B-sides van eerder uitgebrachte singles van het album Hail to the Chief uit 2003, maar dan in een nieuw jasje. Zo hebben Christian Vogel en Four Tet zich gestort op respectievelijk het sinistere Remyxomatosis (origineel: Myxomatosis) en het gevoelige Skttrbrain, (origineel: Scatterbrain) om deze tracks eens lekker muzikaal door de war te husselen. Het resultaat mag er zijn. Vooral uit Skttrbrain blijkt het hoge experimentele karakter dat Radiohead vaak aan haar nummers meegeeft. Er gebeurt zoveel in dit nummer dat het bijna chaotisch is maar het geheel blijft prettig luisterbaar.
Tsja, je bent een echte fan of je bent het niet. Een diehard fanatic haalt dit schijfje natuurlijk direct, zonder nadenken, in huis, al is het in principe meer van hetzelfde. Net als de voorgaande albums is ook Com Lag een bonte verzameling van muziekstijlen geworden, waarbij (slow)rock (2+2=5, I Will, I am a Wicked Child), ambient (Paperbag Writer, I am Citizen Insane) en elektronische muziek (Where Bluebirds Fly) de boventoon voeren. De vele tempowisselingen houden het album spannend al heb je af en toe het gevoel dat je wel heel erg van de hak op de tak springt. Maar dat onmiskenbare rommelige karakter is natuurlijk de charme van Radiohead en dien je voor lief te nemen. Mocht het je toch storen dan wacht je in ieder geval geen lange zit. Na 36 minuten en 15 seconden is het alweer gedaan met de pret.
Com Lag is niet veel meer dan een zoethoudertje, een tussendoortje of welke andere mooie metafoor je zelf ook maar kunt bedenken voor een snel in elkaar geflanst ‘tussenalbum’. Ja, een tussenalbum, want als volledig album schiet de plaat gewoonweg te kort. Prefereer je kwaliteit boven kwantiteit dan zul je je echter geen buil vallen aan deze verkapte herhalingsoefening. De muziek is namelijk van het bekende niveau en Com Lag is geheel volgens de traditie een heerlijk ‘luisteralbum’ geworden. Wat ik daar mee bedoel? Stof OK Computer nog maar eens af, sluit ramen en deuren en plof op bed met je ogen dicht. Dat is ongeveer wat je kunt verwachten, al is het plezier niet zo groot als bij deze legendarische classic, waar de heren nog steeds op teren.
