Waarom zou je veel woorden verspillen aan een boodschap die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat? Daarom zeggen we het meteen maar even kort en krachtig: The Shield is fantastisch! In Amerika is deze bikkelharde politieserie waanzinnig populair en zijn ze inmiddels al bezig aan het zevende (en laatste) seizoen. Aangezien Nederland in vergelijking met de Yanks meestal behoorlijk achter de feiten aanloopt op film- en televisiegebied, behandelen we op Smug nu het derde seizoen.
Een van de dingen die The Shield zo goed maakt, is de documentarische filmstijl. Het beeld krijgt er een rauwe, korrelige ‘look’ door, die perfect bijdraagt aan de beleving van het geheel. Het voelt echt alsof je midden in de actie zit. Qua verhaal draait de serie voor het grootste deel om het zogenaamde Strike team van detective Vic Mackey. Het uit vier mensen gecomposteerde team is een speciale eenheid van het Los Angeles Police Department (LAPD) en is vooral gericht op het terugdringen van de criminaliteit in de wijk Farmington.
Het interessante is dat het Strike team de geldende (ongeschreven) politieregels te pas en te onpas aan de laars lapt in hun bestrijding van ‘het kwaad’. Denk hierbij aan het ‘planten’ van bewijs bij verdachten, alsmede niets ontziende arrestatie- en verhoormethodes. Het beste voorbeeld van de malafide praktijken van het team is echter de geslaagde roof die de mannen van Mackey pleegden op een geldtrein van de Armeense maffia, aan het einde van seizoen twee. Seizoen drie pakt de draad hiervandaan op en verhaalt dan ook vooral over de naweeën van deze lucratieve, maar uiterst riskante klus.
De eerste aflevering opent met de vondst van twee vermoorde Armeense maffiosi. Doordat de voeten van de lijken zijn afgehakt, is het duidelijk dat het om een vergeldingsactie binnen de maffia zelf gaat, naar aanleiding van de geldtreinroof. Zonder al teveel te verklappen kunnen we vertellen dat het spoor en de verdenkingen echter al snel richting het Strike team gaan. Wat hierop volgt is een zenuwslopend kat- en muisspel. Het team moet zich in allerlei bochten wringen om alles uiteindelijk tot een goed einde te brengen. Hierbij zijn niet alleen de FBI en de Armenen de vijand, ook de spanningen en beschuldigingen over en weer tussen de teamleden zelf lopen op. Dit alles zal uiteindelijk leiden tot een inktzwarte climax aan het einde van het seizoen.
De ‘Armeense’ rode draad is echter slechts één van de vele verhaallijnen binnen seizoen drie. Zo zijn er ook nog de politieke machtsspelletjes die hoofdinspecteur Aceveda (gedwongen) speelt, de serieverkrachter die oude vrouwen doodknuffelt en vele andere perikelen tussen agenten en bendes. Seizoen drie van The Shield zit werkelijk tot de nok toe gevuld met keiharde actie, prikkelende dialogen en oprechte emotie. Elke zichzelf ook maar een beetje respecterende liefhebber van televisieseries, is het eigenlijk aan zijn stand verplicht om The Shield in ieder geval een kans te geven.
