De uitermate gladde sterrencast van Ocean’s elf en twaalf komt weer bij elkaar. Ditmaal om het casino van Willy Banks (jawel Al Pacino!) te overvallen.
Dit maffiamaatje van de oude stempel (want hij heeft Sinatra nog de hand geschud) heeft tegen de code in namelijk hun vriend Reuben bedonderd, die hierdoor zelfs bijna zijn leven dreigt te verliezen.
Dat pikken Danny Ocean en zijn mannen natuurlijk niet, maar ordinair wraak nemen is te eenvoudig. Ze willen Banks raken waar het hem het meeste pijn doet: in zijn kluis. Ze besluiten zijn nieuwe casino op de openingsavond compleet leeg te roven. Naar binnen stormen met wapens en maskers is voor ordinaire boeven, dus er wordt weer een zeer ingenieus plan uit de kast getrokken.
Dat daar een tunnelboor (Je weet wel, zo’n enorm apparaat waarmee de kanaaltunnel tussen Engeland en Frankrijk is geboord) voor nodig is, vormt voor hen geen enkel probleem. Ook al staat het casino in hartje Las Vegas en valt zo’n boor daar toch enigszins op. Met wat financiële steun van voormalig aartsvijand Terry Benedict (Andy Garcia) is zelfs een nieuwe boor zo geregeld, wanneer de eerste het af laat weten.
Op alle fronten wordt er geïnfiltreerd in het casino in aanbouw. Ocean’s mannen staan niet alleen op de loonlijst van het hotel en casino, maar zelfs op die van de Mexicaanse dobbelstenenfabrikant. Verder worden alle grote gokkers bewerkt en wordt zelfs de ‘anonieme’ hotelrecensent die de sterren uit moet delen het leven zo zuur mogelijk gemaakt in het hotel.
Dit alles gaat uiteraard weer gepaard met strak acteerwerk, gladde oneliners en enorme prodentsmiles. De scènes tussen George Clooney en Brad Pitt zijn geweldig. Ze hebben letterlijk aan een halve zin voldoende om elkaar te begrijpen. Tel daarbij nog Matt Damon als de onzekere Linus, die met behulp van een enorme neus en wat tips uit de Maxim ineens veranderd in een womanizer, Al Pacino als gemene casinobaas en zelfs een gastrol voor Oprah Winfrey als zichzelf.
Deze sterrencast en het strakke regiewerk zorgen ervoor dat de film nooit saai is. In het begin komt de Ocean’s thirteen trein misschien wat langzaam op stoom, maar als hij eenmaal rijdt gaat hij alleen maar harder. De ‘Grand Finale’ is weer meesterlijk. Iedereen wordt, zoals het hoort, op het verkeerde been gezet . Dat de acteurs hun rollen met liefde spelen straalt er aan alle kanten af, ook naar het publiek. Er zullen dan ook maar weinig mensen zijn bij wie deze film niet aan de verwachting voldoet. Met een zaal vol grijnzende gezichten als gevolg.
Ocean's Thirteen draait vanaf 14 juni in de bioscoop
