De kort geleden op DVD verschenen Ghost Rider is een lastige film om te recenseren. Aan de ene kant heb je het verhaal en het acteerwerk, welke allebei knap ruk zijn. Aan de andere kant heb je echter de vette special effects, het lekkere ‘campy’ comic sfeertje en Nicolas Cage en Eva Mendes, die natuurlijk in elke film een genot zijn om naar te kijken. Wat je van Ghost Rider vindt, hangt sterk af van de instelling waarmee je deze film bekijkt. Per slot is een kinderhand sneller gevuld dan een volwassen hand.
Het verhaal van Ghost Rider heeft zoals ik al zei niet veel om het lijf. De film draait om Johnny Blaze, een motorartiest in het circus. Samen met zijn vader haalt hij de meest halsbrekende toeren uit. Wanneer er kanker wordt geconstateerd bij Johnny’s vader verschijnt de duivel Mephistopheles ten tonele. Hij biedt aan om Johnny’s vader te redden van een zekere dood. Blaze dient in ruil een Ghost Rider worden, een soort duivelse premiejager op een motor. Johnny accepteert het aanbod. Zijn vader sterft echter toch en verbolgen vertrekt hij met de noorderzon.
Jaren later gebeurt het onvermijdelijke: Johnny Blaze transformeert in de Ghost Rider. Zijn opdracht is om Blackheart, de zoon van Mephistopheles, te stoppen. Blackheart is van plan om van de aarde een tweede hel te maken en dat kan natuurlijk niet door de beugel, vindt de duivel... (Jaja, goede duivels bestaan dus ook?!?)
De film is tot aan dit punt al ruim drie kwartier bezig. Wat mij betreft had het hele achtergrondverhaal achterwege kunnen blijven, want het voegt weinig tot niks toe. Het is saai en nep. Je voelt je de hele film door geen moment verbonden met de personages en het kan je niks schelen of Johnny Blaze Blackheart verslaat of niet.
Waar het om gaat in Ghost Rider zijn onder andere de vette stunts die Blaze op zijn motor uithaalt. Zo maakt hij op een gegeven moment een spectaculaire sprong van negentig meter over zes helikopters met bewegende wieken heen. Ook zijn de special effects genieten geblazen. De Ghost Rider en zijn trukendoos zijn hier een mooi voorbeeld van. Met zijn brandende schedel en stoere vlammende Harley Davidson ziet de demonische motorrijder er erg cool uit.
Wat verder voor de film pleit is dat Ghost Rider zichzelf niet al te serieus neemt. De acteurs (en vooral Nicolas Cage) zetten bewust een fikse hoop overacting in, om de rampzalige dialogen te verdoezelen. Dit komt de film beslist ten goede. Dat wil echter absoluut niet zeggen dat Ghost Rider er ook maar bij in de buurt komt om een goede film te zijn. Met het budget dat de producers tot hun beschikking hadden, mocht er toch echt heel wat meer verwacht worden dan de dertien-in-een-dozijn popcornfilm die Ghost Rider nu geworden is.
