Pixar heeft het ‘m weer geflikt! Na eerder topfilms zoals Finding Nemo en The Incredibles te hebben uitgebracht, is deze Ratatouille hun nieuwste werkje. En de mensen bij de animatiestudio hebben zichzelf overtroffen. Ratatouille is echt een van de beste, schattigste en charmantste films die ik de afgelopen tijd heb gezien. Wanneer je misschien denkt: ‘Oh, dat is gewoon weer zo’n stomme, kinderachtige tekenfilm’, dan zit je er compleet naast. Ratatouille is dan wel vermaak voor het hele gezin, maar het is op een manier gedaan die zelfs de harten van de stoerste actieliefhebbers zal laten smelten.
De film draait om de rat Remy. Dit jonge knaagdiertje heeft genoeg van zijn leven in de rattenkolonie. Vooral het in de kolonie gebruikelijke stelen van derderangs voedsel staat hem erg tegen. Remy heeft namelijk één grote passie en dat is eten. Of eigenlijk, het koken van eten. Zijn grote voorbeeld is de Parijse chefkok Gusteau. Het eens zo gerespecteerde vijfsterren restaurant van deze Gusteau is echter, door hevige kritiek, afgegleden naar drie sterren. Deze teloorgang betekende Gusteau’s dood. Op een dag belandt Remy bij toeval precies onder het restaurant van zijn idool en kan hij eindelijk zijn carrière als kok gestalte gaan geven.
De manier waarop Remy controle over de keuken krijgt is erg bizar en grappig. Hij vormt namelijk een team met Linguini, de stuntelige afvaljongen van het restaurant en tevens de zoon van Gusteau. Bij toeval denkt iedereen dat de heerlijke soep die Remy bereidde, gemaakt is door Linguini. Vanaf dat moment neemt Remy letterlijk plaats onder de koksmuts van Linguini en bestuurt hij hem als een soort robot. Samen werken Remy en Linguini toe naar het eerherstel van het restaurant.
Het gehannes dat de onorthodoxe manier van werken van de twee geeft, levert voorts een paar van de meest komische scènes in de film op. Zo denkt de arrogante, gestresste chef-kok telkens een rat in de buurt van Linguini te zien, maar steeds wanneer hij goed kijkt is Remy hem te vlug af. De arme man is aan het einde van de film dan ook compleet paranoïde. De hele film staat sowieso bol van de grappen en grollen, maar ook van oprecht aandoenlijke momenten.
Ratatouille komt echter niet alleen qua verhaal en grappige/ontroerende situaties zeer goed uit de verf. De kunstenaars van Pixar hebben alles namelijk ook bijzonder mooi tot leven gebracht. De gezichtsuitdrukkingen, het rattenhaar, het voedsel, de panoramische skylinebeelden van Parijs: elk detail is schitterend en deze film betekend echt weer een nieuwe stap binnen de technologische vooruitgang van computergegenereerde filmbeelden.
Het mag duidelijk zijn: ik ben lyrisch over Ratatouille. Alles aan deze film ademt een goed gevoel uit. Hij is grappig wanneer ie grappig moet zijn, vertederend wanneer ie vertederend moet zijn en vooral ook gewoon heel erg leuk. Een ‘must see’ voor jong en oud!
Ratatouille draait vanaf 1 augustus in de bioscoop.
Als je trouwens kan wil maken op vette Ratatouille prijzen, moet je zeker even hier kijken!
