De multiculturele samenleving blijft een heet hangijzer. Waar de integratie van bevolkingsgroepen als Surinamers en Aziaten geslaagd genoemd mag worden, is het gemankeerde samensmelten van het Islamisme in onze maatschappij nog altijd de rotte appel waarop het hele multiculti-gebeuren door velen als mislukt afgerekend wordt. Het lijkt de laatste tijd allemaal wat beter te gaan gelukkig, al blijven er altijd misselijkmakende schanddaden het nieuws halen waarbij haatdragende Moslimjongeren betrokken zijn. De film Kicks belooft ons een natuurgetrouwe beschrijving van een dergelijke incident…
Kicks is een film van Albert ter Heerdt, de man die ons eerder al ‘trakteerde’ op de kaskraker Shouf Shouf Habibi. De prent gaat over een schietpartij, waarbij een politieagent een Marokkaanse jongen doodt. De vraag is of het hierbij om een tragisch ongeluk of een racistische daad gaat. Door de ontwikkelingen die dit alles met zich meebrengt zullen (althans volgens de DVD-hoes) de levens van diverse mensen op hilarische, maar ook confronterende wijze met elkaar in aanraking komen. Dat belooft wat, zou je denken.
Het vervelende voor ons als kijker is helaas dat regisseur ter Heerdt zijn personages al vanaf het begin belachelijk stereotiep neerzet en hiermee de hele film doorgaat. Zo is de jongen die neergeschoten wordt een ‘kankermarokkaan’ van het allerlaagste allooi. Hij rapt over hoe hij Joden haat en wil met zijn vrienden naar Irak toe om Saddam Hoessein te helpen. Aan de andere kant is de politieagent een typische xenofobe Nederlander, een agent die Marokkaanse collega’s kleineert en hun cultuur ridiculiseert. Het ergste is echter een typische blonde poldermeid, die haar hele leven ‘nog nooit met een buitenlander gepraat heeft’. Ze loopt op een gegeven moment een shoarmazaak binnen (waar uiteraard alleen maar Turken zitten) en bekend dit aan de eigenaar, die haar vervolgens op ‘ontdekkingsreis’ neemt in de wondere wereld van de allochtoon.
Het infantiele, domme beeld dat in Kicks van onze ingewikkelde samenleving geschetst wordt komen de geloofwaardigheid en het kijkgenot absoluut niet ten goede, aangezien een kind snapt dat Nederland niet bevolkt wordt door dergelijke karikaturen. Je voelt je als kijker totaal niet serieus genomen.
De raamvertelling die de film hanteert is ook al niet al te best. Het komt allemaal behoorlijk rommelig over en de scènes vormen, voornamelijk in het midden van de film, een vaag ratjetoe waarin een duidelijke rode draad in geen velden of wegen te bekennen is. Juist in een film als deze zou je een helder standpunt en een concrete boodschap verwachten, maar het gaat echt helemaal nergens over.
Concluderend is Kicks door het rommelige script en de irritante personages alles behalve een aanrader geworden. Er zitten wel een paar geinige momenten in, maar het is bij lange na niet genoeg om deze wanprestatie van de schroothoop te redden. Erg jammer, want een film die de problemen in onze maatschappij op een duidelijke, grappige en originele manier aan het licht stelt is altijd welkom.
