Het verhaal van dit eerste seizoen van Primeval draait om de verschijning van een soort tijdportalen, die een tweerichtingsverkeer tussen het heden en de prehistorie genereren. Al snel vinden dinosaurussen (zowel goed- als kwaadaardig) hun weg naar onze samenleving. De charismatische proffesor Cutter start, samen met een selecte groep intimi, een onderzoek naar de tijdgaten. Cutter wordt echter niet alleen gedreven door wetenschappelijke motieven: acht jaar geleden verdween zijn vrouw van de aardbodem en hij is ervan overtuigd dat de tijdvacuüms hiermee te maken hebben. Een spannende zoektocht door het heden en verleden is het resultaat.

Het eerste waar ik aan moest denken toen ik de doos van Primeval onder ogen kreeg was de film Jurassic Park, die in 1993 uitkwam. Destijds hadden mensen nog nooit zulke vette special effects meegemaakt als de dino’s die deze prent op het witte doek toverde. Toen ik de film echter laatst weer op Tv zag, drong het besef tot me door hoe veel vooruitgang er het laatste decennium op dit gebied wel niet geboekt is. De levende fossielen uit Jurassic Park deden hun naam namelijk eer aan: ze zagen er behoorlijk gedateerd uit. Het vervelende aan dit verhaal is dat de dinosaurussen in Primeval er niet beter uitzien als die in Jurassic Park, en dat mag een fikse tegenvaller genoemd worden voor een serie die naar eigen zeggen ‘peperduur’ was.

Wat echter een stuk erger is dan de matige computeranimaties, is het slechte acteerwerk in Primeval. Het storendste hierbij is dat de personages totaal niet geloofwaardig op de dinosauriërs reageren. In plaats van compleet overmand te zijn door het feit dat ze deze oeroude en reusachtige wezens tegen het lijf lopen, kijken de brave borsten namelijk alsof ze een ietwat dikkige muis door hun keuken zien rennen. Verder zijn de hoofdpersonen in Primeval veel te tweedimensionaal geportretteerd. Hierdoor leef je nooit echt met ze mee en kan het je niet schelen of hun kop eraf gerukt wordt.

Het moge duidelijk zijn: de lelijke CGI en de matige acteerprestaties zijn erg hinderlijk en zorgen ervoor dat Primeval helaas niet is wat het had kunnen zijn. Het verhaal is op zich namelijk leuk bedacht en de bezoeken aan de tijdgaten zijn interessant, vooral door de mooi gecreëerde prehistorie die erachter schuilgaat. Verder hebben de afzonderlijke afleveringen een goede balans tussen het volgen van de rode seizoensdraad en op zichzelf staande evenementen. Ook duren ze precies lang genoeg (zo’n 45 minuten). Het is gewoon jammer dat al het andere zo pover gedaan is.

Concluderend kunnen we zeggen dat je vandaag de dag van goeden huize moet komen, wil je als serie nog opvallen tussen de ‘Sopranos’ en ‘Losts’ van deze wereld. Primeval schiet daarin simpelweg te kort. Het lijkt erop dat de producers geen duidelijke keuzes konden maken: “Willen we een realistische, of een ‘corny’ sfeer? Brengen we echte spanning, of vermaak voor het hele gezin?”. Deze weifelingen zijn merkbaar en dodelijk voor de kwaliteit.

Al met al geeft Primeval me hetzelfde gevoel dat ik zou krijgen wanneer ik een Coq au Vin in een snackbar zou bestellen. Ook dan maakt het niet uit of alle benodigde ingrediënten aanwezig zijn; de bereiding en het eindresultaat laten immers te wensen over…