Het hebben van een gespleten persoonlijkheid is natuurlijk geen nieuw verschijnsel in Hollywood films. Eerder maakten succesvolle blockbusters als Fight Club, Donnie Darko en A Beautiful Mind al dankbaar gebruik van schizofrenie als centraal thema. Ook in de nieuwste film van Hollywood coryfee Kevin Costner heeft de toch vervelende geestesziekte weer een prominente rol gekregen. In de psychologische thriller Mr. Brooks is good old Kev behalve een succesvolle modelzakenman namelijk ook een koelbloedige moordenaar met een inktzwarte geest. En het leek nog wel zo’n stabiele vent...

In de eerste beelden van Mr. Brooks vertoont hoofdpersoon Earl Brooks opvallend veel parallellen met de persoonlijkheid van zijn vertolker, afgestudeerd econoom Costner. Behalve een goede vader en echtgenoot is Mister Brooks namelijk ook Businessman of the Year en zodoende een zeer vermogende en geëngageerde man. De charismatische dozenfabriekhouder lijkt alles te hebben wat een moderne man zich maar kan wensen. En dat is nu juist de reden waarom het soms begint te kriebelen bij onze mister.

Zoals de meeste schizofrenen heeft ook Earl regelmatig last van zeurderige stemmetjes in zijn hoofd. De vergiftigde vocalen worden in dit geval ingefluisterd door het alter ego van de zakenman in Mister Brooks, de moordlustige Marshall (William Hurt). Om deze imaginaire maniak tevreden te houden, trekt familieman Earl er eens in de zoveel tijd op uit om onschuldige slachtoffers genadeloos te doorzeven. Zonder zijn vlekkeloze reputatie te schaden uiteraard, want meneer Brooks heeft veel oog voor detail en ontdoet de crime scene altijd op klinische wijze van al het bewijsmateriaal. Tot grote genoegzaamheid van de bloedverslaafde Marshall, die er weinig voor voelt zijn slachtdriften te laten indammen door vier muren.

Maar ja, fouten maken is menselijk, en zelfs de zakenman van het jaar maakt dus wel eens een slippertje. Een getuige meldt zich bij de aimabele dozenmaker en dreigt zijn moordlustige kant te onthullen aan zijn zakenvriendjes en gezinnetje. Deze vasthoudende Mister Smith (Dane Cook) is samen met rechercheur Tracy Atwood (Demi Moore) een behoorlijke pain in the ass voor ome Earl. Bovendien blijkt het in de huiselijke kringen ook niet zo voorbeeldig te gaan als op het eerste gezicht lijkt. Earl blijkt namelijk niet de enige in huize Brooks met een psychologische afwijking…

Het CV van Costner toont duidelijk aan dat de geboren Californiër kwaliteit boven kwantiteit verkiest. Zo maakte de tweevoudig Oscar winnaar zich nog nooit schuldig aan het maken van een sequel. De voormalig wolvendanser kiest zijn rollen duidelijk zorgvuldig en misschien is dat dan ook de reden dat hij in Mister Brooks zo van het scherm spat. Zelden werd een zieke geest zo overtuigend in beeld gebracht. De constante kalmte waarmee "The Thumbprint Killer" opereert is ijzingwekkend en zijn berekendheid is onovertroffen. De wisselwerking met de mister Hyde van het stuk, William Hurt, is ook erg overtuigend in beeld gebracht en voelt geen moment onnatuurlijk. Bovendien zijn de plotwendingen uiterst verrassend te noemen. En van hoeveel films kunnen we dat tegenwoordig nog zeggen?

Mister Brooks is een originele film geworden, met een zeer overtuigende Costner en Hurt, die het toch al goede script naar een nog hoger plan tillen. De spannende verhaallijn en geslaagde schrikmomenten vormen samen met de sterke karakteruitdieping een subtiele maar grimmige rolprent, waarbij hier en daar ook nog ruimte is voor ongenuanceerde, brute actie. Wees dus niet wispelturig en ga snel met eigen ogen de nieuwe standaard in psychologische thrillers aanschouwen.