Een moord op Superman in een Hollywood jaren 50 setting. Dat is waar de onlangs uitgekomen DVD Hollywoodland om draait. Tel daarbij op dat de hoofdrollen worden vertolkt door gearriveerde acteercracks als Adrien Brody, Ben Affleck, Diane Lane, Bob Hoskins en Robin Tunney en je hebt op papier een verdraaid interessante misdaadfilm te pakken. Er komt zelfs een stuk historische context aan te pas. Hollywoodland is namelijk gebaseerd op een waargebeurd en berucht Hollywood mysterie.
In de film is flink gehusseld met de chronologie. In eerste instantie volgen we de aan lager wal geraakte en verbitterde privé-detective Louis Simo (Adrien Brody) die een verwoede jacht op nieuwe klusjes opent. In deze wanhopigheid besluit hij te gaan spitten in de vermeende zelfmoord van acteur George Reeves (Ben Affleck), die jarenlang de rol van Superman vertolkte. Al snel vindt Simo aanwijzingen dat de conclusie van het onderzoek wellicht iets te snel voor waarheid is aangenomen en dat Superman niet vrijwillig langzamer was dan een kogel.
Deze gedachte is nog maar amper bij de doortastende Simo opgekomen als de film een wending neemt. Ineens zitten we op de eerste rij bij het leven van George Reeves. In afwisselende volgorde zien we of Reeves zich opwerken in het harde Hollywood, of Simo steeds een stapje dichter bij de waarheid komen. Beide verhaallijnen zijn goed opgebouwd, al had het allemaal iets vlotter gemogen. Het idee achter misdaadfilms is natuurlijk dat het plot zich langzaam ontrafelt maar in dit geval worden er te veel zijpaden ingeslagen waardoor het verhaal onnodig gecompliceerd wordt.
De grote kracht van Hollywoodland is de sfeer die de film uitstraalt. De jaren 50 vibe is middels mooie decors en kostuums geloofwaardig tot leven gebracht. In een leuke feature op het extra materiaal is te volgen met welk oog voor detail men hier mee bezig is geweest. Ook de acteerprestaties zijn in orde. Brody is vermakelijk als assertieve speurder met een kort lontje en ook Diane Lane zet een innemend karakter neer. Affleck is echter het meest overtuigend. Hij werpt zich als acteur op als (een zeer charmante) acteur en dat op zich is natuurlijk al knap. Dat hij ook nog de juiste tijdsgeest in zijn karakter heeft weten te vatten is echter nog veel imponerender.
Ondanks deze positieve elementen deugt er ook een aantal zaken niet aan Hollywoodland. Een film van ruim twee uur maken is niet moeilijk, maar hem constant boeiend of spannend houden is een tweede. Hollywoodland schiet, mede door veel ogenschijnlijk nutteloze scènes, op dit punt te kort. Tel hierbij op de rommeligheid, het mysterie dat niet de beoogde zuigende werking heeft en de suffe, moralistische ontknoping en je houdt een degelijke maar niet compleet tot voldoening leidende rolprent over.
