Wat zou jij doen als je nog maar 88 minuten te leven hebt? Eindelijk je schoonmoeder eens goed afbekken? Of toch die laatste poging wagen bij je bloedmooie buurmeisje? Gelukkig hoef je je met dergelijke dilemma’s niet serieus bezig te houden. Tenzij… Je als forensisch psychiater werkt bij de FBI en door een onbekende persoon met de dood wordt bedreigd omdat je iets te nadrukkelijk in een moordzaak snuffelt. Onwaarschijnlijk natuurlijk, maar hey, een beetje realiteitszin graag: Dit soort dingen gebeuren! Zelfs een Hollywoodcoryfee als Al Pacino blijkt niet veilig voor dergelijke praktijken. In de misdaadthriller 88 Minutes hangt de moordende hijger namelijk bij hem aan de lijn.
Pacino speelt in de film dokter Jack Gramm, die zo ongeveer persoonlijk verantwoordelijk is voor de arrestatie en ter dood veroordeling van Jon Forster (Neal McDonough). De flamboyante Jack toost net met zijn leerlingen op de terechtstelling van deze vermeende crimineel wanneer één van zijn discipelen een kopje kleiner wordt gemaakt. Saillant detail is dat de afslachting op exact dezelfde wijze plaatsvond als het ‘werk’ van de door hem veroordeelde seriemoordenaar. Na deze schokkende constatering komt de film op gang en werpt de vraag zich op of er een copycat aan het slachten is gegaan of dat Jack de verkeerde killer achter slot en grendel heeft gestopt.
Uiteraard blijft het niet bij één moord. Steeds opnieuw leggen belangrijke kroongetuigen op de herkenbare ‘Jon Forster’ manier het loodje. Jack’s belijzer wordt ondertussen zo vaak lastig gevallen door zijn raspende bedreiger dat het lijkt alsof hij een overijverige callcenter agent op zijn dak krijgt. Maar wie de mobielgeile maniak dan wel zou moeten zijn wordt zorgvuldig verdoezeld. Verdachten zijn er namelijk in overvloed en mogelijke daders blijven gedurende de hele film opduiken. Het klokje tikt ondertussen wel verder voor de berekenende Jack en zijn assistente Kim (Alicia Witt). Terwijl we in realtime 88 minuten mogen meegenieten van Jack’s gevecht tegen de tijd, valt er hier en daar nog een slachtoffer en vallen uiteindelijk de puzzelstukjes op hun plaats in een ijzingwekkende climax.
Hoewel het plot enigszins afgezaagd en ongeloofwaardig is, slaagt regisseur Jon Avnet er toch in de kijker redelijk geboeid te houden. Ieder personage kan namelijk als verdacht worden aangemerkt. Hoewel deze verdachtmakingen enigszins geforceerd zijn en de uiteindelijke ontknoping niet eens zo verrassend is, wordt je als kijker toch lange tijd in het ongewisse gelaten. Pacino doet het alleraardigst als kalm intellect, al lijkt hij de echte actiescènes niet meer aan te kunnen. De sprintjes die de oude baas trekt doen denken aan een hobbezak op vierkante wielen en zijn eerder lachwekkend dan stoer.
88 Minutes is een aardige misdaadthriller geworden, die je niet op het puntje van je stoel houdt, maar je toch zeker anderhalf uur aanspoort om mee te puzzelen. Geloofwaardig is het allemaal niet, maar vermakelijker des te meer.
88 Minutes ligt nu in de winkel maar onze collega's van Maxim geven alvast 5 exemplaren weg. Pak dat buitenkansje!
| screens | permalink
| 2 Reacties
| Bron | 
Reacties (2)
Ik vond 88 Minutes een slechte film. Het acteerwerk van de leerlingen van Al Pacino is niet om aan te zien en zelf straalt hij ook weinig uit. Het verhaal is wel aardig, er had veel meer in gezeten!
al pacino,topacteur de film begon zo goed en zwakte af naar een diepte punt zo vervelend om naar te kijken en dan zijn tegenspelers nog te slecht voor een b-film,je weet op gegeven moment niet meer wie wie is !nee pacino jij hoort niet in die film echte zonde zo mislukte film!!!!!!!!!!!