Het is lastig om een kaskraker met een remake te evenaren of te overtreffen. Toch waagt Rob Zombie zich aan een remake van de ‘slasher-movie’ Halloween. De originele Halloween was een absolute hit in 1978 en de jaren erna, met het psychische monster Michael Myers. Rob Zombie zet in zijn remake Michael Myers echter op een geheel andere wijze neer. Ditmaal is Michael Myers namelijk al in zijn jeugd volledig ontspoord. Myers groeit op in een echte ‘white trash family’ met een strippende moeder, haar drinkende en steuntrekkende vriend en een zus die gerust een slet genoemd mag worden. Daarnaast wordt Myers ook nog eens gepest en deze samenloop van omstandigheden wakkert zijn zieke geest alsmaar aan. Tijdens Halloween barst de bom dan ook, waardoor hij allereerst zijn pestende klasgenoot om zeep helpt en vervolgens thuis zijn moordreeks verder zet. Allereerst is het zijn stiefvader die het loodje moet leggen, waarna hij de vriend van zijn zus de schedel inslaat en ook zijn zus om het leven brengt. Michael laat zijn kleine zus echter in leven en wacht zijn moeder op, die terugkomt van haar werk als stripteasedanseres. Michael wordt door zijn slachtpartij in de inrichting van Smith’s Grove geplaatst.

Myers stopt zelfs in de inrichting niet met moorden. Op een onbewaakt moment weet hij één van de verpleegsters naar de eeuwige jachtvelden te brengen door haar met een vork neer te steken. De moeder van Michael pleegt naar aanleiding van al deze incidenten zelfmoord door zichzelf de kogel te geven. Vijftien jaar later wordt Myers op transport gezet, maar de psychopaat weet te ontkomen. Na de ontsnapping begint het bloed dan ook pas echt te vloeien. Verscholen achter zijn masker van papier-maché vermoordt hij alles wat maar op zijn pad komt. Aangekomen in Haddonsfield, de plaats waar het jaren eerder begon, gaat de film richting een ware kopie van het origineel. De shots tijdens deze moordpartijen lijken zo nu en dan gewoon gekopieerd uit het origineel. De moordenaar heeft zijn zinnen gezet op Laurie Strode en haar vriendinnen en zij zullen er hoe dan ook aan moeten geloven.

Het verschil in acteerprestatie tussen Jamie Lee Curtis, die de rol van Laurie Strode speelde in het origineel en inmiddels vele andere, goede rollen heeft gespeeld, en Tyler Mane, die de rol van Michael Myers op zich neemt in deze remake, en een kabouter. Daeg Faerch, als de jonge Michael Myers, en Tyler Mane, als de volwassen Michael Myers, zetten daarentegen wel een goede prestatie niet.

Richting het einde doen zich nog wel enkele verrassende plotwendingen voor, die duidelijk afwijken van het origineel. De jacht op Laurie Strode verloopt dan ook niet zoals men van tevoren zou verwachten. Deze onvoorspelbaarheid komt het niveau van de film ten goede.

Maar helaas moet ik jullie teleurstellen, ook ditmaal is de remake er niet in geslaagd om het origineel te evenaren of te overtreffen. Als het niveau van de film net zo goed zou zijn als het aantal liters bloed wat er vloeit, dan was het werkelijk een kaskraker geweest. Het bloed spat in ieder geval lekker in het rond en als je het aantal slachtoffers wil gaan turven dan heb je toch al snel een halve A4 nodig. De film is echter behoorlijk langdradig, zo duurt het bijna drie kwartier voor we aanbeland zijn bij een volwassen Michael Myers, en de stijl van Rob Zombie is er één waarvan je moet houden. Het mag dan wel een remake zijn van Halloween, toch geeft Zombie er voor een groot gedeelte zijn eigen draai aan. Één erg afwijkend punt is dat deze film toch wat diepgaander is dan je van een dergelijke horrorfilm zou verwachten. Er wordt namelijk ingegaan op de menselijkheid van deze killer, maar wil je dat zien bij een ‘slasher-movie’? Veelal zal het antwoord hierop negatief zijn, getuige het feit dat horrorfilms zoals Saw de laatste tijd overheersen.