Het verhaal in Wie Goed Doet draait om Tim, een ogenschijnlijk eenvoudige metselaar die iedere avond trouw zijn pintje pakt in de plaatselijke kroeg. Hij leidt een simpel en onopvallend leven en is hier meer dan tevreden mee. Wanneer op een avond echter een zenuwachtige man zijn stamkroeg betreedt en Tim per abuis een goedgevulde envelop toeschuift wordt zijn regelmatige levenswijze danig ontspoort. De simpele handenarbeider heeft zich gemengd in zaken waar hij liever buiten was gebleven. Door zijn ongewenste interventie krijgt hij namelijk een koelbloedige killer achter zich aan, die iedere bewijslast om zeep dient te helpen. Samen met het oorspronkelijke doelwit van de huurmoordenaar vlucht Tim de staat door om te ontkomen.

Het verhaal is niet alleen vanuit het perpectief van Tim geschreven. Zo nu en dan mogen we ook een kijkje nemen in het hoofd van de meedogenloze seriemoordenaar Krait. Deze mysterieuze verschijning houdt er zeer zieke denkbeelden op na. Hij voelt zich verheven boven de rest van de mensheid en is vast van plan de wereld te zuiveren van doodsimpele individuen die hem niet aanstaan. De inblik in zijn bizarre levensvisie is zeer vermakelijk en maakt de situatie nog dreigender.

De opbouw naar de climax toe is sterk, maar wanneer de daadwerkelijke ontknoping plaats vindt lijkt het alsof Dean zijn maximale quotum aan pagina’s bijna had bereikt. Het einde doet namelijk wat afgeraffeld aan en brengt een ietwat geforceerde aanklacht tegen de informatiemaatschappij. Wanneer je dit element echter door de vingers ziet blijft er een spannende, vlot leesbare thriller over, waarin de karakteruitdieping en de messcherpe dialogen als speerpunten dienen.