Er was eens… een documentaire over twee insectensamenlevingen die elkaar te lijf gaan! Met het zoetsappige Franse stemgeluid van de verteller als leidraad, wordt de strijd tussen de vleesetende trekmieren en de termieten uitgebeeld als ware het een Grieks Epos. In feite kan je deze documentaire zien als het waargebeurde verhaal achter de oppervlakkige animatiefilm Antz uit 1998. Het verhaal richt zich op de overleving van twee maatschappijen door de eeuwen heen en weet genadeloos het zwakste punt van de maatschappij vast te leggen, de koningin. Tegelijkertijd is zij echter de oerkracht achter haar volk. Haar functie bestaat uit het continu produceren van onderdanen die alles zullen doen om haar te beschermen. Hier spat de droom van het sprookje uiteen, de koningin is een hulpeloze lymfeklier met het uiterlijk van een golvende witte darm.
Hoewel regisseur Philippe Calderon heeft geprobeerd een emotionele band met het publiek te smeden, door momenten van eenzaamheid en wanhoop te benadrukken ten tijde van maatschappelijke ontregeling met bijvoorbeeld de gevolgen van een regenbui, komt het mij vreemd over enige mate van identificatie met kriebelbeestjes te hebben. De beelden zijn echter indrukwekkend en brengen een continuïteit in de verhaallijn waardoor er twee duidelijke spanningscurven zijn. Deze documentaire is door de combinatie van sprookje, spanning en informatie geschikt voor alle leeftijden zonder te vervelen. Één ding is mij erg duidelijk geworden, in Burkina Faso kruipt mij te veel ongedierte rond.
