Na drie jaar van relatieve stilte rond Thomas Acda & Paul de Munnik is het onafscheidelijke duo terug met een nieuwe plaat vol geknutselde kunstpop. Hun vorige album Liedjes van Lenny, dat enigszins afweek van hun vertrouwde geluid, had het in de media zwaar te verduren, maar werd door liefhebbers op waarde geschat. De meningen over de muziek van de voormalige kleinkunst studenten zijn sowieso verdeeld. De één vindt de teksten te simpel, terwijl de ander de eenvoud van de liedjes juist kan waarderen. Met Nachtmuziek gaan de heren terug naar hun wortels. Op hun zesde studio album bezingen ze vol overgave thema’s die uit het leven gegrepen zijn zoals liefde, geluk en hun jeugd.
De muzikale begeleiding is weer geheel in traditie zonder opsmuk en minimalistisch. Elektronische toeters en computergestuurde bellen zijn voor deze theaterdieren uit den boze. De teksten zijn het belangrijkst en vormen dan ook altijd het hart van hun werk. Deze puurheid is bewonderenswaardig en een verademing in een tijd waarin iedere computernerd op zijn zolderkamer een hit kan brouwen. Nuchterheid troef dus, maar is dat ook weer voldoende voor een succesvolle plaat?
De opener Heel Lieve Mensen weet je in ieder geval weer direct in hun universum te zuigen. Op kenmerkende verhalende wijze proberen ze jonge mensen een boodschap mee te geven op hun levenspad. De gebezigde woorden zijn hiervoor weer kunstig achter elkaar geplakt: “Hier komt weer zo’n advies, let op, vraag aan niemand ooit advies.” Een boodschap die abstract doch kernachtig is, het is tekenend voor Thomas en Paul. Wel vaker wordt met dergelijke stijlmiddelen gesmeten om doeltreffend absurdistische of doodnormale situaties te schetsen.
De rest van het album kenmerkt zich door een vrolijke en luchtige toon. Hun eerste single Dan Leef Ik Toch Nog Een Keer is hiervan een uitstekend voorbeeld. Een metaforisch gedicht met een zalvende en relativerende werking op de zware zaken van het leven gegoten in een energiek en fris jasje. Ook het stotterende Stel Dat We Wel is een swingend middelpunt van de CD. Een heerlijk nummer over niets, dat toch een hoop te vertellen heeft. Ook Weer Gelukkig Zijn heeft er aardig het tempo in. Deze wat snellere nummers zijn fris en veruit de leukste tracks van de schijf.
In een bloeiende tuin is natuurlijk altijd wel wat onkruid te vinden en dat is bij Nachtmuziek helaas niet anders. De suffe ballade Mijn Vriend is bijvoorbeeld minder geslaagd en ook het jammerende Kom Bij Me Lief behoort niet tot hun beste materiaal. Gelukkig blijft de eindbalans positief. Nachtmuziek is een geslaagde comeback waarmee de immer harmonisch samenzingende artiesten weer een sterk staaltje ongecompliceerde klapzoenpop neerzetten. Luistermuziek van de beste soort die inderdaad prima als nachtelijk slaapmutsje kan dienen.
Reacties (1)
Jammer dat de recensent geen aandacht heeft voor 'Kom nog even niet naar hier', veruit het beste nummer van dit wereldse schijfje.