Het veelgeprezen hiphoptalent Lupe Fiasco werd een jaar geleden door niemand minder dan Jay-Z omschreven als de frisse wind die de hiphopscene van nieuwe impulsen gaat voorzien. Iets wat uiteraard de nodige verwachtingen met zich meebrengt. Zijn debuutschijf Food & Liquor wist deze expectaties imponerend in te lossen: Vrijwel alle media kraaiden victorie over de laid back stijl van de artiest uit Chicago. Reikhalzend werd er dus uitgekeken naar de volgende plaat, die er nu in de vorm van The Cool is gekomen.
De titel van het album is geïnspireerd op een track die Wasalu Muhammed Jaco, zoals Lupe bij zijn geboorte gedoopt werd, al eerder opnam voor Food & Liquor. Een groot verschil met deze voorganger is dat de productie van de schijf dit maal niet in de handen lag van grote namen als The Neptunes, Kanye West en Jay-Z. Maar dat Lupe nog genoeg vriendjes in hiphopland heeft wordt wel duidelijk uit het feit dat meer dan de helft van de negentien tracks bestaat uit collabo’s met andere artiesten. Onder andere Gemstones, Pooh Bear, Matthew Santos, Sarah Green en Snoop Dogg geven acte de presence op de donker gekleurde schijf.
Niet alleen de cover is donker, ook een deel van de muziek van Lupe zelf heeft een ietwat grimmiger karakter gekregen. Waar we in Food & Liquor vooral overstelpt werden met relaxte en ongecompliceerde beats, zijn de dreunen op The Cool aanmerkelijk duisterder. Nummers als Gotta Eat, Dumb It Down, Put You On Game en The Die zijn lichtende voorbeelden van de toegenomen zwaarte in Lupe’s oeuvre. Wat overigens niet direct negatief is. Het is alleen iets anders dan wat we tot nu toe van Hova’s protégé gewend waren. Wees echter niet bang voor een deprimerende collectie riedeltjes: Het duistere karakter van de schijf komt vooral tot uiting via agressievere teksten, snellere raps en sinistere of zware beats.
The Cool heeft trouwens meer te bieden dan alleen maar “serieuze” songs. Er zijn ook genoeg feestnummers en clubbangers voor handen, waarbij de traditionele stijl van Lupe weer tot uiting komt. Go Go Gadget Flow is een onvervalste bragg & boast track terwijl Paris, Tokyo een heerlijk mijmernummertje over het luxe leven is. Twee muzikale hoogtepunten zijn te vinden op respectievelijk nummer zeven en negentien van de plaat. Op het futuristische Hi-Definition (met Snoop Dogg en Pooh Bear) laat Lupe horen over een fantastische flow te beschikken en afsluiter Go Baby is tekstueel weliswaar simpel, maar heeft door de blazende beat zeker potentie een clubhit te worden.
Mister Fiasco doet, zoals The Cool ook moet verwoorden, precies wat hij zelf wil. Zijn onafhankelijkheid zorgt ervoor dat het nieuwe album gevarieerd en boeiend is geworden. Een nieuw stukje Fiasco wordt aan de buitenwereld getoond en dat bevalt eigenlijk uitstekend. Er is genoeg te vinden in de traditie van zijn hit Kick Push, maar deze schijf heeft tevens een duister randje, dat door conventionele fans hopelijk ook op waarde geschat zal worden.
