De tijd dat we in Nederland alleen via het witte doek konden genieten van drive-by shootings, ijskoude huurmoordenaars en zware jongens is al lang voorbij. Alleen vinden de afrekeningen altijd plaats onder werktijd, en is het enige dat we te zien krijgen vaak een wit laken tijdens het acht uur journaal. Gelukkig is Hollywood niet te beroerd om nog af en toe een degelijke politiefilm onze kant op te sturen. En We Own the Night, van James Gray, is zelfs meer dan degelijk.
We own the night is namelijk geen dertien in een dozijn politiefilm geworden. In plaats van het standaard politie-zoekt-bad-guy verhaal gaat de film wat dieper in op de emotionele kant van een grootschalige politieonderzoek, en de keuzes die mensen moeten maken die daar middenin zitten. En in We Own the night is dat Joaquin Phoenix, die in zijn rol als nachtclubeigenaar Bobby Green als speelbal wordt gebruikt tussen de New York Police Department en een bende Russische drugsdealers.
Het is 1988 en Bobby runt het populaire el Caribe voor een Russische zakenman, waar Bobby kind aan huis is. Disco beleeft zijn topjaren en de club zit iedere avond tot aan de nok toe vol. Helaas voor Bobby komt aan al het goede snel een eind wanneer Vadim Nezhinski, een internationale drugsdealer, besluit om zijn tent als uitvalbasis te gebruiken. Bobby heet namelijk van origine niet Green, maar Grusinsky. Een familienaam met een lange geschiedenis bij de NYPD, maar ook een naam die in de el Caribe alles behalve het disco gevoel oproept. Uiteindelijk zal Bobby moeten kiezen tussen zijn echte familie en zijn surrogaat familie. Een keuze die geen eenvoudige opties kent, maar wel gemaakt moet worden.
Ondanks dat we de film omschrijven als een politie drama, is het een toch een behoorlijke goede film geworden. Af en toe loopt het verhaal een beetje stroef en zal de gemiddelde actie liefhebber zich afvragen waar het SWAT team blijft, maar We Own the Night weet het emotionele en het intense goed af te wisselen. Actiescènes zitten er niet veel in, maar de scenes die je te zien krijgt zijn goed geschoten en laten je eersterangs meegenieten. Daarnaast zijn de dialogen tussen Bobby en zijn broer Joseph (Mark wahlberg) en vader Burt (Robert Duvall) erg snedig en geven het geheel wat extra pit. Als toetje krijgen we een voortreffelijk uitziende Amada (Eva Mendes) die de film voor iedere mannelijke kijker naar wat hogere sferen tilt (en dan bedoelen we niet alleen op het lichamelijke vlak).
Als we alles bij elkaar optellen is We Own the Night een aanrader voor de koude winterdagen. Een film die je aandacht vast weet te houden, al was het maar om die paar zeldzame actiescènes niet te missen. De sfeer van de grimmige jaren ‘80 wordt goed in beeld gebracht waardoor je nog verder in het verhaal wordt gezogen. Vond je Martin Scorsese’s The Departed al een goede film, dan zal We Own the Night je zeker niet teleurstellen. De Nederlandse releasedatum is 24 januari 2008. (PB)
