Dit excentrieke, Britse vijftal wordt in de clubscène en op internationale festivals geroemd om hun muzikale en dynamische liveoptredens. Na de bij de overzeese buren zeer positief ontvangen The Warning uit 2006, komt de electropop-band met de opvolger en tevens derde officiële album, Made In The Dark. Ook hierop brengt het kwintet een verfrissend samenspel van funky techno/club en Britpop(rock) ten gehore.
Made In The Dark wordt vandaag gereleased. Op donderdag 13 maart treedt Hot Chip op in het Amsterdamse Paradiso. Check verder om de review van het album te lezen.
Made In The Dark opent met het nummer Out At The Picture, dat begint met een lange elektronische ‘buzz’, vergezeld met wat kerkelijke synthesizerklanken die geleidelijk versnellen tot een opzwepende riff. De daarop volgende dikke drums en vlotte vocalen van de band, maken dit een lekkere en geslaagde openingstrack.
Vervolgens komt Shake A Fist; een zeer dansbaar plaatje dat vrij rustig begint met een drum-’n-base-achtige beat. Maar na twee minuten wordt het onderbroken door een voice sample van de Amerikaanse zanger/songwriter/producer Todd Rundgren: “Before we go any further, I’d like to show you all a game I made up. This game is called sounds of the studio…”, gevolgd door een golf van elektronisch geweld; bliepjes en andere non-akoestische effecten vliegen je om en in de oren.
De up-tempo trend wordt doorgezet met de derde song en eerste officiële single van het album, Ready For The Floor. Deze track, door velen getipt als dé opvolger van Hot Chips clubhit Over And Over uit 2006, klinkt heerlijk door het laid-back en bijna ‘80s gezang. Bendable Posable, het volgende nummer, mixt met succes futuristische, bijna robotachtige klanken met rauw gitaarspel.
Na het elektrisch ensemble wordt de trend abrupt onderbroken en volgt het meer down-tempo, tweede deel van Made In The Dark. Hierin laat het muziekgezelschap in navolging van de eerste twee albums horen dat ze naast creatieve composities ook over prima vocale kwaliteiten beschikt; met hoofdrollen weggelegd voor bandleden Alexis Taylor en Joe Goddard. Maar wie bij We’re Looking For A Lot Of Love, de titelsong Made In The Dark en Touch Too Much aandachtig luistert, ontdekt zelfs een vleugje soul in de falsetstem van Taylor.
Na de reeks rustige, maar ver van vervelende nummers komt de plaat helaas niet meer op het niveau van het eerste, energieke deel. Het enige hoogtepunt dat nog volgt, voor de afsluiting met twee niet heel bijzondere ballades, is eigenlijk Hold On, dat met een pompende beat en een catchy refrein de luisteraar weer meevoert naar de dansvloer.
De electropop-band Hot Chip begint met Made In The Dark flitsend en elektrisch; het jaagt bliksemschichten en stroomschokken door de voeten. De stekker die bij het tweede deel eruit getrokken wordt, levert enkele zeer gewenste momenten van rust, in de vorm van down-tempo tracks, op. Het stopcontact wordt daarna pas weer gevonden bij Hold On. Echter, na dit nummer lijken de zekeringen te zijn gesprongen, want het album geeft hierna slechts wat naschokjes en statische elektriciteit af. Lichtpuntjes worden niet meer gevonden, zodat Made In The Dark helaas een beetje ‘stays in the dusk’.
