Door de jaren heen hebben de angstaanjagend fraaie pennenvruchten van horrorautoriteit Stephen King een grote schare volgelingen vergaard, waaronder schrijver dezes. Titels als Misery en Salem’s Lot werden door mij en miljoenen anderen verslonden. Kenmerkend voor de verfilmingen van ’s mans boeken is echter de sterk variërende kwaliteit. Zo hebben we bijvoorbeeld het briljante The Shining voorbij zien komen, maar tevens gebakken drollen als The Tommyknockers en The Langoliers. Een terechte vraag vooraf is dan ook of deze The Mist op het witte doek wél net zo zal weten te bekoren als het papieren origineel…
Stephen King is er een meester in om onschuldige alledaagse beslommeringen om te toveren in afschrikwekkende aangelegenheden. In The Mist doet het horrorgenie dit met, hoe verassend, mist. Deze weersomstandigheid brengt goedbeschouwd ook een behoorlijk naargeestige sfeer met zich mee, vooral wanneer de condensdamp gevuld is met de gevaren die er in deze prent in huisvesten. Ik zal natuurlijk niet verklappen wat precies, maar wel kan ik vertellen dat de hoofdpersonages in heel wat nevelige, ehm ik bedoel netelige situaties verzeild zullen raken.
The Mist begint met een krachtige bliksemstorm die een klein plattelandsdorp in het Amerikaanse Maine teistert. Wanneer het noodweer gaat liggen, blijkt er een enorme ravage te zijn aangericht aan het huis van de familie Drayton. Vader en zoon besluiten om naar de plaatselijke supermarkt te gaan, om daar de benodigde reparatiematerialen te halen. Aangekomen bij de grootgrutter worden zij en de andere klanten echter overvallen door een al even dichte als dodelijke mist. Door de claustrofobische sfeer die er binnen de muren van de supermarkt komt te heersen en door de angst voor wat komen gaat, ontstaan er onder de bezoekers onderling na verloop van tijd een aantal conflicten. Deze monden uit in een toestand, die uiteindelijk misschien nog wel gevaarlijker zal blijken dan de ellende die buiten rondwaart.
Misschien komt het door het mistige weer van de laatste tijd, maar ik moet zeggen dat ik oprecht genoten heb van The Mist. Het sterke acteerwerk van de dorpelingen (die elk op hun eigen manier het vege lijf willen redden) is hier in grote mate debet aan, alsook het constante onderhuidse kippenvelgevoel van op de loer liggend onheil. Wel miste ik helaas wat spanningsopbouw aan het begin van de film. In het boek neemt Stephen King uitgebreid de tijd om de steeds dichterbijkomende dreiging van de mistwolk uiteen te zetten, terwijl het dodelijke natuurverschijnsel nu nauwelijks geïntroduceerd wordt. Het ís er gewoon ineens. Ook was ik bij tijd en wijle niet echt onder de indruk van de special effects. Toch hebben we hier te maken met een Stephen King verfilming welke dan wel niet van dezelfde kwaliteit is als The Shining, maar die door zowel fans van zijn lectuur als horrorleken gewaardeerd zal kunnen worden.
Releasedatum: 7 februari 2008
