Als we aan Spanje denken dan denken we vaak aan de mooi dingen zoals cultuur, lekker eten en Penelope Cruz. ‘Huiveringwekkende horrorfilms’ komt dan niet direct bij ons op. Toch komt er op 17 april een verrassend goede horrorfilm van Spaanse makelij uit, genaamd: REC.
De titel dekt de lading van de film al, REC, afkorting van record. De film wordt namelijk geheel met de hand gefilmd door een cameraman die samen met de presentatrice Angela (Manuela Velasco) een reportage moet maken het programma ‘terwijl u slaapt’. Het programma volgt verschillende mensen die ’s nachts aan het werk zijn. Deze aflevering zijn ze op bezoek bij de brandweer. Het lijkt een rustig avondje te worden totdat de bel in de kazerne luidt en de brandwerende mannen zich haasten naar een gebouw waar een oude dame opgesloten zou zitten. De presentatrice, eindelijk blij dat er wat actie plaatsvindt, volgt de mannen op de voet het gebouw in naar de etage waar de oude vrouw vast zit. Eenmaal daar aangekomen staat het team echter een gruwelijke verassing te wachten.
De regisseurs van REC (Jaume Ballaguero en Paco Plaza) hebben blijkbaar goed naar The Blair Witch Project gekeken. Er zijn namelijk een hoop elementen die zij gebruiken om de spanning te verhogen die ook in The Blair Witch op te merken waren. Desondanks is deze horrorfilm een bezoekje waard omdat hij je af en toe gek maakt van de spanning.
De film is zo spannend omdat hij helemaal met de hand gefilmd is, dat betekent dus dat het beeld vaak onscherp en schokkerig is. Het geeft je ook het gevoel dat je er zelf bij bent, alsof jij degene bent die achter de camera staat. Dit verhoogt de spanning natuurlijk, soms lijkt het alsof alles van het scherm op je af komt. De makers hebben geprobeerd een zo realistisch mogelijke situatie te creëren door het gebruik van weinig muziek en eveneens weinig verlichting. De verlichting in het gebouw waar alle ellende plaatsvindt, is de verlichting waarmee de kijkers het moeten doen. Dus wanneer het licht in het gebouw uitvalt, is het in de bioscoopzaal ook donker, maar je hoort nog wel de geluiden. Dit zijn uiteraard trucjes die al jarenlang in de film worden toegepast maar het werkt prima. Niets is zo gekmakend als een donkere ruimte waarvan je weet dat er onheil in schuilt.
De acteurs uit de film zijn redelijk onbekend. Dit is een minpunt van de film omdat filmkijkers vaak afgaan op de acteurs die er in een film spelen. Maar aan de andere kant geeft het de film iets authentieks. Omdat je de personages niet kent lijken ze uit het echte leven te komen. Opvallend was meteen al dat veel karakters iets alledaags hebben. De brandweerlieden zijn allemaal ‘gewone’ mannen, niet overdreven gespierd of knap en de bewoners in het huis zijn mensen die ook gewoon jou of mijn buren zouden kunnen zijn. De mooiste scène uit de film was naar mijn mening dan ook het moment wanneer Angela, de presentatrice, een aantal bewoners gaat interviewen over de gebeurtenissen in het gebouw. Ze spreekt dan ook met een ouder stel die vervolgens voor de camera met elkaar beginnen te kibbelen. Dit gekibbel lijkt zo natuurlijk en herkenbaar waardoor de film nog reëler wordt.
REC is helaas ook een erg cliché verhaal, maar vanwege de aloude trucjes die gebruikt zijn om het geheel spannend te houden blijft de film een zenuwslopend verslag van de bizarre gebeurtenissen in het gebouw. Ben je geen fan van horrorfilms dan is deze film uiteraard niet aan te raden maar iedere fan van horrorfilms zou deze Spaanse productie moeten gaan zien. (L.K.)
Reacties (1)
[Rec] wordt afgerekend op het feit dat er enkel onbekende acteurs in meespelen? Wat een bizarre kritiek zeg. Daar wordt een film toch niet beter of slechter van?