Je weet pas echt wat je mist wanneer iets er niet meer is. Zelf ben ik hier op keiharde wijze achtergekomen toen mijn vriendin het een tijdje geleden plotsklaps uitmaakte. Voor Sydney Wells (gespeeld door de altijd verrukkelijke Jessica Alba) geldt in horrorthriller The Eye echter precies het omgekeerde. Zij krijgt na twintig jaar blindheid namelijk haar zicht terug door een oogtransplantatie. De chirurgische ingreep heeft echter een uiterst vervelend bijeffect: Sydney ziet na haar operatie spookbeelden van mensen die spoedig aan hun einde zullen komen. Van te voren klinkt het als een prima scenario voor een heerlijk potje ouderwets griezelen. Maar is The Eye een film om je ogen bij uit te kijken, of hebben de makers oogkleppen opgehad?
The Eye is een remake van een succesvolle Japanse prent uit 2002, genaamd Gin Gwai. Dat dergelijke projecten nochtans lang niet altijd een garantie voor een topfilm zijn, hebben titels als The Grudge en Dark Water in het verleden aangetoond. Een veelgehoord punt van kritiek bij de ‘verHollywoodisering’ van zulke producties is dat de remakes veel te expliciet zijn in het aangeven wanneer iets eng is of niet. Vaak gebeurt dit door gebruik te maken van goedkope schrikeffecten zoals plotselinge harde geluiden, waarbij er nog net geen bordje in beeld verschijnt met daarop de tekst ‘NU GILLEN AUB!’. De onderhuidse spanning gaat hierdoor volledig verloren en een beetje kritische filmganger zal zich terecht in de zeik genomen voelen.
Het is dan ook erg jammer dat The Eye zich voornamelijk bedient van zulke ‘cheap scares’, want dat was absoluut niet nodig geweest. Het verhaal biedt immers genoeg aanknopingspunten om een écht eng sfeertje te creëren. Het vermogen om in de schimmenwereld van de dood te kijken en precies te kunnen zien wie er op welke manier gaat sterven, is namelijk een van de meest verschrikkelijke dingen die je zou kunnen overkomen. Dit gegeven wordt echter nooit volledig uitgebuit. Het is te allen tijde al compleet duidelijk wat er precies gaat gebeuren. Vooral het einde van de film is echt bizar ondermaats. Tijdens de laatste scène kan zelfs een achtjarige uitvogelen wat er zich zal voordoen. De enige manier waarop je zal kunnen genieten van de ‘horror’ die deze prent je biedt, is door je verstand op nul te zetten en alle clichés uit het genre te vergeten.
Nou vooruit, er zijn ook wel een paar positieve dingen te melden over The Eye. Zo zet Jessica Alba op redelijk overtuigende wijze haar personage neer. En natuurlijk blijft ze een lust voor het oog (al heeft ze wel heel gestileerde make-up op voor een blinde). Ook is de film op sommige punten echt wel een beetje naargeestig te noemen. De goedkope, bijkans infantiele manier van het publiek laten schrikken en het doorzichtige plot zijn echter zaken waar niet omheen te draaien valt. Ze zorgen ervoor dat The Eye de status van middelmatige popcornfilm nimmer ontstijgt. (W.V.)
The Eye draait al vanaf 3 april 2008 in de Nederlandse bioscoop!
