‘Where the fuck is Bruges?’
Dat ligt in België, bij ons beter bekend als het plaatsje Brugge. De Engelsen spreken het uit als ‘Broozh’ en hebben amper van de plaats gehoord. Niet zo gek dus, dat huurmoordenaar Ray (Colin Farell) ook geen idee heeft waar Bruges is. Brugge is namelijk de plek waar Ray en zijn partner in crime Ken (Brendan Gleeson), moeten vertoeven na een uit de hand gelopen klus. Het is de bedoeling dat de twee huurmoordenaars genieten van de gotische architectuur en de middeleeuwse sfeer totdat opdrachtgever Harry (Ralph Fiennes) weer belt met een nieuwe klus. Ken weet de stad wel te waarderen maar Ray kan niet wachten tot hij het ‘shithole’ weer kan verlaten. Het telefoontje van Harry laat echter op zich wachten waardoor de twee er maar het beste van moeten maken. Tijdens hun verblijf komen ze in vreemde situaties terecht en ontmoeten ze bizarre figuren. Als Ken en Ray zich eindelijk een beetje beginnen thuis te voelen in Brugge gooit het telefoontje van Harry echter roet in het eten.
De hoofdrol in de film is niet weggelegd voor Colin Farell en ook niet voor Brendan Gleeson, het is namelijk de stad Brugge die er met de hoofdrol vandoor gaat. De mooiste plekken van de stad komen voorbij in de film en er is veel aandacht voor de belichting waarmee een warme en sprookjesachtige sfeer wordt gecreëerd. Je kunt je bijna niet voorstellen dat Ray een hekel heeft aan de stad want na het zien van de romantische beelden in de film krijg je bijna zin om zelf een weekend naar Brugge af te reizen. Dat film een manipulatief medium kan zijn blijkt des te meer als de stad langzaam in een mysterieuze hel verandert.
In Bruges is een engelse productie en wie een beetje bekend is met de engelse humor weet dat deze staat voor zwarte humor. De Engelsen schuwen grappen over dood en verderf zeker niet en het woordje fuck wordt vaker gebruikt dan de voornamen van de hoofdpersonen. Maar de Engelsen zijn ook goudeerlijk en dat zorgt voor natuurlijke dialogen en hilarische momenten. De zwarte humor past op die manier perfect bij het duistere verhaal dat zich door de film heen ontvouwt. Ik noem het woord ‘ontvouwen’ omdat het verhaal dat ook letterlijk doet. Wanneer Ray en Ken in Brugge aankomen heb je nog geen idee wat er met de twee aan de hand is. Stukje bij beetje kom je bijvoorbeeld te weten dat Ray iets op zijn lever heeft en wat dat precies is. Door het weggeven van kleine delen van het verhaal blijf je geboeid kijken en wordt de spanning opgebouwd.
Naast het ontvouwen van een spannend plot, ontvouwt zich ook een vriendschap tussen Ray en Ken die veel dieper gaat dan het zijn van partners in crime. Colin Farell en Brendan Gleeson zetten hun karakters geloofwaardig neer met behulp van een origineel script. Daarnaast zien we een sluwe Ralph Fienes die een hoogwaardige imitatie van Ben Kingsley (Sexy Beast) neerzet. De oplettende kijker zal ook de Nederlandse actrice Thekla Reuten herkennen in de rol van Marie. Thekla Reuten timmert momenteel hard aan de weg in het buitenland, ze is namelijk ook te zien in een aflevering van Lost in seizoen 4.
Het schijnt dat de Bruggenaren zeer behulpzaam waren tijdens het filmen van In Bruges. Ik vraag me af of ze dat ook zouden zijn geweest als ze wisten wat voor gal Farell zou spugen over de stad. Toch is dit één van de dingen die de film juist zo leuk maakt. Daarnaast blijft het Engelse humor en daar moet je gewoon van houden. Wie zich vermaakt heeft met films als Sexy Beast (2000) en het recente You Kill Me (2007) zal In Bruges zeker waarderen. Maar als je waardering voor de engelse humor niet verder reikt dan mr. Bean, zal je deze film ook niet kunnen waarderen. Of de Bruggenaren nu blij zijn met de film of niet, er zullen in ieder geval een stuk meer mensen zijn die weten where the fuck Bruges is. (L.K.)
