Nederlandse release : 28 augustus 2008
In Elegy draait het om de passionele relatie tussen de gevierde hoogleraar David Kepesh (Ben Kingsley) en studente Consuela Castillo (Penélope Cruz) die zijn hoofd op hol brengt met haar schoonheid. David, gewaarschuwd door zijn collega en vriend George (Dennis Hopper), twijfelt er niet aan dat hun relatie vooral seksueel en vluchtig van aard is. Maar meer dan ze beiden vermoeden staat het grote leeftijdsverschil een diepere band niet in de weg. David, die al zijn leven iedere vorm van binding uitsluit, voelt zich zelfs hoe langer hoe meer met Consuela verbonden op een manier die leeftijd en uiterlijk ontstijgt. Maar kan de relatie tussen hen eeuwig blijven duren?
De openingsscène van de film laat zien hoe belangrijk David is, hij is te gast bij een televisieprogramma om zijn boek te promoten. Hij is een uitgesproken voorstander van het hedonisme en seksuele vrijheid en vertelt daarom met glunderende ogen over de oorsprong van het Amerikaanse hedonisme. Door deze scène en zijn innemende houding wordt het begrijpelijk waarom de jonge Consuela voor de minstens twintig jaar oudere David valt. Want laten we eerlijk zijn, Ben Kingsley is niet bepaald een lust voor het oog.
Vanaf het moment dat de twee elkaar ontmoeten ontstaat er voelbare spanning. De scènes met Consuela en David zijn dan ook een genot om naar te kijken. De seksscènes zijn prachtig en uniek in beeld gebracht en laten precies zien hoe de relatie van de twee in elkaar zit. Voorbeelden hier van zijn hoe het licht op het lichaam van Consuela valt waardoor haar prachtige lichaam onaangetast lijkt, en de tedere aanrakingen van David verraden hoe hij haar lichaam aanbidt. De muziek levert ook een belangrijke bijdrage tijdens deze scènes, de klassieke muziek zorgt ervoor dat de sfeer van de film nog dieper tot je doordringt.
Het is duidelijk te zien dat regisseuse Isabel Croixet (My Life With Me, The Secret Life of Words), de acteurs de vrije hand heeft gegeven. Het spel tussen David en Consuela en David is wat de film maakt tot wat hij is, namelijk, geweldig mooi. Door middel van blikken, zwijgen en weinig woorden kunnen de personages al duidelijk maken wat ze denken en voelen. En of we David nou sympathiek vinden of niet, want eigenlijk is hij best een botte boer, we gaan oprecht met hem meeleven in zijn gevoelens voor Consuela. Daarnaast is Dennis Hopper ook sterk in zijn rol als beste vriend. De scènes met Hopper hebben een komische toon en helpen David zijn relatie te relativeren.
De film focust zich voornamelijk op het innerlijk van David en de ontwikkeling die hij doormaakt. David, een man op leeftijd, lijkt zichzelf steeds opnieuw te ontdekken. Hij was de man die seks zonder liefde had, maar met Consuela kreeg hij de liefde door middel van seks. Hij probeert om te gaan met de situatie maar hij wilt zichzelf niet zien als de oudere man die een jongere vrouw heeft. David worstelt met deze problemen zonder zich af te vragen hoe Consuela daar over denkt. En de vraag is of hun relatie op de manier stand kan houden.
Deze film is geen makkelijke wegkijker. Want hoe geweldig het spel ook is, er zijn weinig actiemomenten te bespeuren. De film leunt vooral op de acteurs, en daar is niets mis mee. Maar hierdoor zal het onderwerp niet iedereen aanspreken en dat maakt de film geschikter voor de ervaren filmkijker en de liefhebbers van het art-house genre. (Lianne K.)
