
Nederlandse release: 2 oktober 2008
Het zal je maar gebeuren. Het ene moment ben je nog een hardwerkende loonslaaf in dienst van een fabriek en kijk je er elke dag naar uit om ‘s avonds je vrouw en kind weer in je armen te kunnen sluiten. Het volgende moment lig je echter met een bloederig mes in je hand op de keukenvloer en zie je je dode echtgenote naast je liggen. Tot overmaat van ramp wordt je er ook nog eens valselijk van beschuldigd haar te hebben vermoord. Het overkomt Jensen Ames (Jason Statham), waarna hij wordt opgesloten in de best bewaakte gevangenis van de Verenigde Staten. De man krijgt echter de kans zijn vrijheid terug te verdienen, door de gevaarlijkste race op aarde te winnen: de 'Death Race'…
[Klik om te vergroten]
Het hoe en waarom Jensen Ames mag meedoen aan deze wedstrijd op leven en dood is eigenlijk van secundair belang. Op de achtergrond speelt er wel een soort van ‘plot’, dat aangeeft dat Ames lang geleden een gevierd coureur was die aan lager wal raakte. Zijn raceverleden is bekend bij de hoofdcipier van de gevangenis, de diabolische Hennessey (Joan Allen). Deze duivelse dame is de initiator van de 'Death Race', een wedstrijd waarin gevangenen het tegen elkaar opnemen in zwaar opgevoerde bolides die zijn uitgerust met meer wapentuig dan een tank. Hennessey verdient hier ook nog eens een aardig zakcentje aan, aangezien het hele spektakel op internet te volgen is via pay-per-view. Wanneer Ames de race wint is hij weer een vrij man, zo wordt hem belooft.

Bovenstaand scenario is evenwel niets meer dan een goedkoop excuus voor de filmmakers om zo veel mogelijk actie op het scherm te toveren, en daar slagen ze wonderwel in. Wanneer je je hersenen namelijk even uitschakelt, valt er genoeg te genieten tijdens 'Death Race'. De spelregels van de dodemansrace bestaan eruit om zoveel mogelijk tegenstanders over de kling te jagen en daarnaast ook nog eens als eerste over de finishlijn te komen. Het deed me denken aan een soort zeer brute versie van Mario Kart. Wanneer de coureurs namelijk over bepaalde delen van het circuit rijden, krijgen ze – net als in de videogame van Nintendo – toegang tot hun wapenarsenaal en verdedigingsmechanismen. Maar waar de deelnemers in Mario Kart elkaar bestoken met bananenschillen, gebeurt dit in de 'Death Race' met boordmitrailleurs en napalm.

Dit alles resulteert in een waar pandemonium, waarin er meer ontploffingen en kogelregens te bewonderen zijn dan in de Golfoorlog. Het lijkt er dus op dat we met een topper in het genre te maken hebben, des temeer omdat Jason Stratham zijn personage, de eendimensionale actieheld (een rol waar hij patent op lijkt de hebben), ook nog eens met verve neerzet. Maar helaas kleven er toch wel een aantal storende factoren aan deze film. Zo had iets meer creativiteit het geheel geen kwaad gedaan. Nu is het alleen maar racen en schieten en hoe gek het ook klinkt, dat kan op den duur een tikkeltje saai worden. Van het spreekwoord ‘Less is more’ hadden de producenten waarschijnlijk nog nooit gehoord. Daarnaast krijg je van het camerawerk bijkans een epileptische aanval, zo erg schudt het beeld op en neer. Toch is 'Death Race' al met al een prima wegkijkende actiefilm, met legio brute scènes en lekker veel zinloos geweld. (W.V.)































